شدند. «١» رهبرى سازمان هم به دست مسعود رجوى افتاد.
منافقين در انتخابات همه‌پرسى نظام جمهورى اسلامى ايران و مجلس خبرگان و نيز تدوين و تصويب قانون اساسى شركت كردند. امّا طبق اطلاعيه‌هاى خود، به جمهورى اسلامى رأى ندادند و در انتخاب خبرگان هم به افراد مورد نظر خود رأى دادند. در همه‌پرسى قانون اساسى نيز شركت نكرده و به آن رأى ندادند. به‌همين دليل صلاحيت مسعود رجوى براى انتخابات اوّلين دوره رياست جمهورى مورد تأييد قرار نگرفت.
مجاهدين خلق، در ٣٠ خرداد ١٣٦٠ ه. ش، عليه انقلاب و نظام جمهورى اسلامى، اعلان جنگ مسلحانه كرد و پس از مدت كوتاهى مسعود رجوى به همراه ابوالحسن بنى‌صدر از ايران فرار كرده، در فرانسه عليه نظام به توطئه‌چينى پرداختند. در سال ١٣٦٤ ه. ش، به دنبال بهبود روابط ايران و فرانسه، منافقين به صدام حسين كه با ايران در حال جنگ بود، پناه بردند. از آن زمان تا كنون، منافقين براى رژيم عراق و دشمنان نظام جمهورى اسلامى ايران مزدورى و خبرچينى مى‌كنند. «٢» در سال‌هاى اخير، به‌دليل ضربات وارد آمده بر آنان از سوى جمهورى اسلامى و فساد اخلاقى‌گسترده درميان اعضاى‌آنها، سازمان دروضعيت مناسبى‌قرارندارد.
ج) سازمان چريك‌هاى فدايى خلق:
قبل از تشكيل: قبل‌از تشكيل رسمى سازمان چريك‌هاى فدايى‌خلق، دو گروه دانشجويى به طور مستقل و با افكار و انديشه‌هاى متفاوت عليه‌