مى‌شود، زيرا پس از جنگ جهانى دوم و بروز تحولات جديد در جهان، استعمار ديگر نمى‌توانست بى‌پرده و آشكار منافع دولت‌هاى جهانخوار را تأمين كند. به همين دليل آنها راه‌هاى جديدى را انتخاب كردند كه به طور كلى به آن استعمار جديد يا نئوكُلُنياليسم مى‌گويند. «١» عوامل متعددى موجب تغيير روش كشورهاى استعمارگر وجايگزينى استعمار نو (غير مستقيم) با استعمار كلاسيك (مستقيم) گرديد؛ كه برخى از آنها عبارتند از: راه يافتن افكار و روش‌هاى اجتماعى، اقتصادى و سياسى جديد به مناطق تحت استعمار، بروز تحولات جديد پس از جنگ جهانى دوم در مناطق مذكور، و توسعه نهضت‌هاى ضد استعمارى. «٢» استعمار جديد تا كنون از روش‌هاى گوناگونى استفاده كرده كه در اينجا به مهم‌ترين آنها اشاره مى‌شود.
الف) دست‌نشاندگان داخلى و بومى‌ استعمار نوين با خارج كردن نيروهاى نظامى و عوامل شناخته شده خود از مناطق استعمارزده، دست‌نشاندگان و سرسپردگان داخلى و بومى خود را روى كار مى‌آورد؛ كسانى كه به ظاهر داعيه تأمين منافع ملّى داشته و خود را دلسوز مردم و كشور خود جلوه مى‌دهند، ولى در واقع، جز تأمين منافع اربابان خود سودائى در سر ندارند. «٣» ويژگى اين روش آن‌