فروش توليدات صنعتى خود به اين كشورها شد. لازمه اين كار، محدود كردن توليدات كشورهاى ديگر يا از هم پاشيدن نظام اقتصاد كشاورزى خودكفا و در مواردى، جايگزين شدن آن با نظام توليد غلات و محصولات زراعى به منظور صادرات بود.
در حقيقت، تك محصولى شدن اين مناطق و صدور محصولات كشاورزى توسط عوامل دولت‌هاى وابسته از يك سو، باعث خروج توليدات از نظام اقتصاد ملى شد؛ و از سوى ديگر، تراكم انباشت سرمايه در اين گونه كشورها را مختل كرد. نتيجه اين عمل اين بود كه گردش سرمايه‌گذارى اين گونه كشورها با مشكل روبه‌رو شود. علاوه بر اين، استعمارگران محدوديت‌هاى تجارى نيز براى كشورهاى ديگر به وجود آوردند. آنها با تصويب قوانين و اعمال شرايط استثماركننده، هر گونه تجارتى را كه نياز كشورهاى استعمارگر را تأمين نمى‌كرد، ممنوع مى‌كردند.
استعمارگران در اين دوران طولانى، اثرات تخريبى عميق و پايدارى بر ساختار اقتصادى و پيشرفت اين گونه كشورها به جا گذاشتند؛ به طورى كه حتّى امروز هم مسأله حجم مبادلات بين‌المللى يكى از مشكلات اساسى بين كشورهاى در حال توسعه و كشورهاى استعمارى است. «١» د) ترويج استعمال مواد مخدر تاريخ شروع و توسعه مصرف مواد مخدر از جمله ترياك، هروئين، حشيش، شيره و .. در كشورهاى تحت سلطه همزمان با ورود اروپائيان به‌