ب) اختلافات درونى و انحلال‌ اختلافات درونى اين سازمان از همان ابتداى تشكيل در سال ١٣٥٨ ه. ش. در مورد دو مسأله بروز كرد. مسأله اول، انتشار اطّلاعيه به مناسبت روز كارگر بود. عده‌اى در سازمان بر اين اعتقاد بودند كه هرنوع توجه به كارگر در روز جهانى كارگر كه ملهم از انديشه‌هاى ماركسيستى است، نوعى التقاط است و در نتيجه با پخش هرگونه اطلاعيه در اين زمينه مخالف بودند، اما عده ديگرى موافق اين كار بودند. يك ماه پس از آن، دومين اختلاف در سازمان به مناسبت سالگرد درگذشت دكتر على شريعتى آغاز شد. بعضى از اعضاى سازمان، شريعتى را التقاطى، منحرف و بدعت گذار مى‌دانستند و عده‌اى نيز وى را متفكر و مصلحى روشن‌بين معرفى مى‌كردند. «١» اعضاى اين سازمان، ابتدا به صورت مستقيم با امام (ره) ملاقات كرده و گزارش فعاليّت سازمان را به ايشان انتقال مى‌دادند؛ امّا چون ارتباط مستقيم با امام (ره) در دراز مدت امكان‌پذير نبود، از ايشان درخواست كردند كه نماينده‌اى در سازمان تعيين كند تا ضمن نظارت بر سازمان، مسائل آن را نيز به امام (ره) منتقل كند. رهبر انقلاب، آيت‌الله حسين راستى كاشانى را به عنوان نماينده خود در سازمان منصوب كرد. «٢» با ورود نماينده امام (ره) به سازمان، اختلافات در سازمان دوباره به‌