بدين شكل با استعفاى سيد محمد خاتمى از وزارت ارشاد كه قبلًا كنار رفته بود، فرد شاخصى از جناح چپ در دولت حضور نداشت. «١» و سه نفر از چهار نفر جايگزين؛ يعنى يحيى آل اسحاق، هاشمى گلپايگانى، مصطفى ميرسليم، نيز عضو جمعيت مؤتلفه اسلامى بودند.
با فشار بيش از حد مجلس چهارم به آقاى هاشمى در كنار گذاشتن افراد وابسته به جناح چپ و استيضاح وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشكى (دكتر ايرج فاضل) و عدم رأى اعتماد به وزير اقتصاد و دارايى (محسن نوربخش)، اختلاف نظر بين دولت و جامعه روحانيت مبارز و تشكل‌هاى همسو روز به روز بيشتر شد و سرانجام در آستانه انتخابات مجلس پنجم در بهمن ماه ١٣٧٤ ه. ش. گروه جديدى به نام «كارگزاران سازندگى» كه در واقع طرفداران آقاى هاشمى بودند، از جناح راست جدا شدند. بدين شكل دومين انشعاب در جامعه روحانيت مبارز پديد آمد. «٢» انتخابات مجلس پنجم كه در آغاز سال ١٣٧٥ ه. ش. با عدم ارائه فهرست نامزدها از طرف جناح چپ انجام گرفت، با رقابت جدّى بين كارگزاران و جامعه روحانيت مبارز و تشكل‌هاى همسو آغاز شد و منجر به پيروزى نه چندان قاطع جناح راست شد. از اين رو، مجلس پنجم به دو جناح راست (ارزش گرا) با حدود ١٧٠ تا ١٨٠ نماينده و جناح كارگزاران سازندگى و چپ يا فراكسيون «مجمع حزب‌الله» با حدود ٨٠ تا ٩٠ نماينده كار خود را آغاز كرد. «٣»