فرهنگى كشور دانسته است. اين جناح همواره خواستار نظارت و كنترل بيشتر دولت بر روى محصولات فرهنگى ازجمله مطبوعات شده است. «١» ٢- تبادل فرهنگى: اين جناح، تبادل فرهنگى را مردود و آن را خطرى براى فرهنگ دينى جامعه مى‌داند. همچنين معتقد است كه ما الگوى فرهنگى خود را بايد بر مبناى ارزش‌هاى دينى بنا كنيم، نه بر مبناى تفكرى كه مى‌خواهد الگوهاى فرهنگى غرب را به عنوان تبادل فرهنگى به خورد ملت بدهد. «٢» ٣- سياست فرهنگى: سياست فرهنگى جامعه روحانيت مبارز و گروه‌هاى همسو، يك سياست اصيل سنّتى است. بدين معنا كه سياست‌هاى فرهنگى بايد توسط متوليان اصلى فرهنگى كشور يعنى روحانيون اتخاذ شود و نهادهاى فرهنگى زير نظر آنها اداره شوند و مسؤولان نهادهاى فرهنگى نيز مورد تأييد آنها باشند. محمدجواد لاريجانى در اين مورد مى‌گويد:
جامعه روحانيت مبارز تهران ... در امر فرهنگ يك گرايش سنتى قوى را تجويز مى‌كند. به همين دليل، اين جناح با نهادهاى فرهنگى كه خارج از نفوذ روحانيت فعّاليّت مى‌كنند، مخالف است و معتقدند كه فرهنگسراها بايد توسط روحانيت اداره شوند و مديران آنان بايد مورد تأييد باشند. «٣»