در بين سال‌هاى ١٣٦٠ تا ١٣٦٨ ه. ش. كه دوره رياست جمهورى مقام معظم رهبرى و نخست وزيرى آقاى ميرحسين موسوى بود، بيشتر اعضاى دولت از جناح چپ يا مجمع روحانيون مبارز بودند. «١» پس مى‌توان گفت كه جناح چپ در اين سال‌ها در كشور، حاكميت را در دست داشت.
سال ١٣٦٨ ه. ش. را مى‌توان آغاز دوره فعّاليّت گسترده جامعه روحانيت مبارز دانست. در اين سال، هر دو گروه (جامعه و مجمع) از نامزدى آقاى هاشمى رفسنجانى حمايت كردند. در نتيجه، ايشان با كسب بيش از ٩٠ درصد آرا به رياست جمهورى انتخاب شد. «٢» پس از انتخاب آقاى هاشمى به رياست جمهورى، با توجّه به اين كه هر دو گروه از وى حمايت كرده بودند، انتظار داشتند كه بيشتر اعضاى كابينه از گروه خودشان باشد. امّا چون آقاى هاشمى خود عضو شوراى مركزى جامعه روحانيت مبارز بود، بيشتر چهره‌هاى وابسته به جامعه روحانيت و جمعيت مؤتلفه اسلامى را وارد دولت خود كرد و تنها از جناح مقابل، سيد محمد خاتمى، مصطفى معين، عبدالله نورى و غلامرضا آقازاده در كابينه وى وارد شدند. «٣» كنار گذاشتن تعداد زيادى از افراد جناح به اصطلاح چپ از دولت از يك سو و انتخاب آقاى كروبى به رياست مجلس شوراى اسلامى پس از