فصل مسائل كشور همت گماشت؛ ولى هر چه زمان مى‌گذشت، ديدگاه‌هاى مختلفى در مورد اقتصاد، سياست خارجى، فرهنگ، دخالت دولت در مسائل اقتصادى و ... در ميان اعضاى اين جناح به وجود مى‌آمد. اختلاف ديدگاه‌ها كم‌كم به شكل جدّى‌ترى بروز كرد و ابتدا در سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى، حزب جمهورى و سپس در مجلس، هيأت دولت و شوراى عالى قضايى، سه جناح موسوم به راست، چپ و ميانه شكل گرفت. «١» اختلاف ديدگاه مذكور به تدريج در ميان اعضاى تشكّل روحانى «جامعه روحانيت مبارز» نيز به شكل آشكارترى بروز كرد تا اين كه سرانجام در اواخر سال ١٣٦٦ ه. ش. و در آستانه انتخابات سومين دوره مجلس شوراى اسلامى، سگ تن از اعضاى شوراى مركزى اين جامعه، يعنى حجج اسلام مهدى كرگ‌بى، محمود دعايى و جلالى خمينى از آن جدا شده و با ش. كت افراد ديگرى چون محمد خاتمى، محمد حسين رحيميان، سيد محمد موسوى خوئينى‌ها، محمدرضا توسلى، سيد على‌اكبر محتشمى پور، سيد هادى خامنه‌اى، رسول منتجب نيا، سيد مهدى امام جمارانى، اسدالله بيات، محمد على انصارى، عبدالواحد موسوى لارى، هادى غفارى، صادق خلخالى و ...، «مجمع روحانيون مبارز» را تشكيل دادند. «٢» در فروردين ١٣٦٧ ه. ش. اعضاى شوراى مركزى مجمع، براى كسب‌