جريان شناسى

جريان شناسى - نظرپور، مهدی؛ لطیفی - الصفحة ٢٠

واقفى شهيد و صمديه زخمى گرديد و فرار كرد كه به دست ساواك افتاد و شهيد شد. «١» در سال ١٣٥٦ ه. ش، لطف‌الله ميثمى و چند نفر ديگر از جمله سيد مهدى غنى، مسعود حقگو، محمد توكل، پرويز يعقوبى و ... از سازمان جدا شده، گروه نهضت مجاهدين را به وجود آوردند. ميثمى دليل جدايى گروه خود را، انحراف سازمان از اهداف اوّليه اعلام كرد. «٢» دومين جدايى و دودستگى سازمان در مهر ١٣٥٧ ه. ش رخ داد. در اين زمان كه بيش از چند ماه تا پيروزى انقلاب اسلامى نمانده بود، عده‌اى ديگر به رهبرى حسين روحانى از سازمان جدا شده و گروهك «پيكار در راه آزادى طبقه كارگر» را بنا نهادند. از اعضاى اصلى ديگر اين گروه، تقى شهرام، بهرام آرام، مصطفى شعاعيان، تراب حق‌شناس، عليرضا زمرديان، زين‌العابدين حقانى، على محمد تشيد و عليرضا تشيد بودند. تشكيلات اين گروهك در اواخر سال ١٣٦٠ با دستگيرى بيشتر رهبران آن از هم پاشيد. «٣» مرحله چهارم؛ از پيروزى انقلاب اسلامى تا كنون: سازمان مجاهدين خلق، پس از پيروزى انقلاب اسلامى با پنهان كردن ماهيت واقعى خود و طرح شعارهاى جوان پسند شروع به جذب جوانان كرد. آزادى‌هاى بعد از پيروزى و شور و شوق به وجود آمده در جوانان براى شركت در فعاليت‌هاى سياسى نيز به اين امر دامن زده، عده زيادى جذب سازمان‌