اين سرزمين‌ها است، زيرا قبل از ورود استعمار به اين كشورها، ترياك و مشتقات آن تنها به عنوان يك ماده پزشكى در اين گونه كشورها شناخته شده بود.
آغاز كننده گسترش كشت و استعمال مواد مخدر در كشورهاى تحت سلطه، شركت هند شرقى انگلستان بوده است. اين شركت پس از ورود به هند، مشوق كاشت و تجارت ترياك در هندوستان و عامل توسعه مصرف آن در اين كشور و ساير كشورهاى آسيائى شد. هر چند ژاپن توانست مردم كشور خود را تا حدودى از اعتياد دور نگه دارد، ولى مبارزه چين عليه توسعه مصرف ترياك با استعمار انگليس منجر به دو جنگ مهم بين آن دو كشور و در نتيجه شكست چين در هر دو جنگ در سال‌هاى ١٨٤٠ م. و ١٨٥٨ م. شد و پس از آن، تجارت ترياك در چين نيز به صورت قانونى درآمد. «١» همزمان با انگلستان، كشورهاى استعمارى ديگر در مناطق تحت سلطه خود، كشت و مصرف آن را گسترش دادند.
اعتياد به مواد مخدر در ايران از زمان قاجاريه شروع شد و اين مقارن با زمانى است كه استعمار انگليس مى‌كوشيد كشورهاى همسايه هند را تضعيف كند. در سال ١٢٤٩ ه. ش./ ١٨٧٠ م. قرارداد تجارى بين شركت هند شرقى و ناصرالدين شاه منعقد شد كه بخشى از آن مربوط به ترياك بود. اين قرارداد از چند جهت باعث گسترش مصرف ترياك در ايران شد. اول اين‌كه از اين زمان به بعد، درآمد دربار ايران وابسته به درآمد حاصل از فروش ترياك شد. دوم اين‌كه خشخاش كه تا اين زمان در