جريان شناسى - نظرپور، مهدی؛ لطیفی - الصفحة ١١٦
معرفى شده در مرحله اول نتوانند اكثريت مطلق آراى نمايندگان را به دست آورند، دوباره در مورد همان افراد رأىگيرى به عمل آيد و كسانى كه اكثريت نسبى آرا را كسب كنند انتخاب مىشوند. اين راه حل مورد تأييد رهبرى نيز قرار گرفت و با اجراى آن، بحران حل و فصل شد.
ه) مصونيت نمايندگان بر اساس قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران، نمايندگان مجلس شوراى اسلامى در ايفاى وظايف نمايندگى، در اظهارنظر و رأى خودكاملًا آزادندونمىتوان آنها را بهسبب نظراتى كه درمجلس اظهاركردهاند ياآرايى كه در مقام ايفاى وظايف نمايندگى خود دادهاند، تعقيب يا توقيف كرد. «١» بنابراين مطابق اين اصل، نمايندگان در اظهار نظر و رأى خود در مجلس آزادند، نه اينكه به آنها اجازه دادهشده به ديگران اعم از مسؤولان و مردم عادى اهانت، هتك حرمت و توهين كنند. چنين مصونيتى نه تنها به نمايندگان، بلكه به هيچ يك از مسؤولان نظام از جمله رهبر، رئيس جمهور، رؤساى قوه مقننه و قضائيه و وزيران داده نشده است. بنابراين در چنين مواردى جرم آنها قابل پيگيرى و رسيدگى است. به همين دليل، قوه قضائيه چند تن از نمايندگان را در سال ١٣٨٠ ه. ش. به دادگاه احضار و احكامى را در مورد آنان صادر كرد.
به دنبال صدور اين احكام، نمايندگان طرفدار جناح دوم خرداد بر خلاف شعار قانونگرايى، شروع به جو سازى و حمله به قوه قضائيه