تحليل انقلاب اسلامى - لطیفی پاکده، لطفعلی - الصفحة ٥٩
برابر ظلم و ستم ايستاد، ما هم بايد بايستيم و فرياد لعنت عليه يزيد در واقع همه يزيديان زمان را در بر مىگيرد و چنين بود كه انقلاب اسلامى، انقلابى عاشورايى لقب گرفت.
افزايش آگاهىهاى عمومى افزايش تدريجى مراكز علمى و آموزشى، سفرهاى ايرانيان به ساير كشورها، ورود انواع نشريات خارجى به ايران، سفرهاى سياحان خارجى به ايران و سطح چاپ و نشر در كشور به تدريج سطح آگاهىهاى عمومىرا چنان بالا برد كه تحمل حكومت ديكتاتورى پهلوى بر خردمندان جامعه دشوار شد و نوعى احساس محروميت كه لازمه آغاز هر انقلابى است در اقشار نخبه جامعه پديد آمد.
زمينههاى اجتماعى در دوران طاغوت، فساد بزرگى در ابعاد مختلف سياسى، اقتصادى، فرهنگى و اجتماعى جامعه را فرا گرفته بود. اين فساد بزرگ زمينه را براى افزايش نارضايتىهاى مردم و در نهايت انقلاب مساعد ساخت. برخى از مظاهر اين فساد بزرگ به شرح زير است:
فساد حكومت پهلوى محمدرضا شاه، فردى هوسباز بود و از نظر اخلاقى و هم از نظر مالى دچار فساد مضاعف بود. او در مصاحبه با اوريانا فالاچى روزنامه نگار مشهور غربى تصريح كرد پدرش اعتقادى به خدا نداشت «١» و البته از چنان پدرى، چنين پسرى عجيب نبود. نزديكان او در خاطراتى كه از وى منتشر ساختهاند، دهها نمونه از فسادهاى او را مطرح كردهاند كه در برخى موارد قلم از شرح آنها شرمسار است. به عنوان نمونه، مينو صميمىكه سالها منشى سفير ايران در سوئيس و بعد از آن مدتى منشى فرح همسر شاه بود، در كتاب پشت پرده تخت طاووس، خاطرات مستندى از ولخرجىها و حيف و ميلهاى شاه و درباريان او ارائه مىدهد. خلاصه برخى خاطرات او به شرح زير است: