توجه به طرد همه قدرت‌هاى بيگانه. «١» مبارزه با كاپيتولاسيون‌ در اواسط سال ١٣٤٣ ش. مجلس شوراى ملى و مجلس سنا با اصرار حسنعلى منصور نخست وزير وقت مصوبه‌اى را تصويب كردند كه به موجب آن مستشاران نظامى آمريكا و افراد همراه آنها در ايران در صورت ارتكاب جرم از تعقيب قضايى توسط دولت ايران مصونيت دارند. اين مصوبه، كه در واقع نقض استقلال ايران بود، كاپيتولاسيون نام دارد. امام خمينى در ٤ آبان ١٣٤٣ سخنان شديد اللحنى عليه آمريكا و كاپيتولاسيون ايراد كرد. رژيم شاه برآشفت و ايشان را به تركيه و آنگاه به نجف تبعيد كرد ولى مبارزات امام ادامه يافت.
در آبان ٥٦ پسر بزرگ امام به طرز مشكوكى درگذشت كه به احتمال قوى مسموم «٢» و به شهادت رسيد. «٣» مردم مجالس ختم متعددى برگزار كردند ودر روزگارى كه بردن نام امام ممنوع بود، برپايى اين مجالس شور و شوق ديگرى ميان مردم ايجاد كرد ونام امام را بر سر زبان‌ها انداخت. «٤» قيام ١٩ دى ١٣٥٦ در ١٧ دى ١٣٥٦ به دستوررژيم شاه مقاله توهين آميزى عليه امام خمينى (ره) در روزنامه اطلاعات چاپ شد. قيام مردم و طلاب قم در اعتراض به اين مقاله در ١٩ دى ماه همانسال به شهادت و جراحت چند نفر از طلاب و مردم منجر شد. «٥» درچهلم شهداى قم تبريز به پا خاست و در چهلم شهداى تبريز، شهرى ديگر و حماسه ١٧ شهريور ١٣٥٧ در تابستان ١٣٥٧، راهپيمايى‌هاى مردمى‌سراسرى شد. در روز ١٣ شهريور، كه مصادف با