تحليل انقلاب اسلامى - لطیفی پاکده، لطفعلی - الصفحة ٩٣
درس هفتم: آسيب شناسى انقلاب اسلامى «آسيبشناسى» اصطلاحى است كه اصل آن از پزشكى آمده است. هر موجود زندهاى بايد آسيب شناسى شود تا اگر خطرى او را تهديد مىكن تحليل انقلاب اسلامى ١٠٢ ساختار اقتصادى نامناسب ص : ١٠٢ د به موقع شناسايى و درمان گردد. انقلاب اسلامى و مهمترين محصول آن كه نظام مقدس جمهورى اسلامى ايران است، همچون يك موجود زنده است كه بايد به دقت از آن مراقبت گردد. در اين درس ابتدا نگاهى به دشمنان انقلاب اسلامى خواهيم داشت، سپس آسيبها را از زواياى مختلف- فرهنگى، اقتصادى، اجتماعى و سياسى- مطرح خواهيم ساخت. برخى از اين آسيبها خاص انقلاب اسلامى بوده، بعضى آسيب هر انقلابى و بخشى آسيب هر اجتماع بشرى هستند. آسيبهاى عمومى را از اين جهت مىآوريم كه سرمايه اصلى انقلاب اسلامى يعنى مردم را مورد تهاجم قرار مىدهند و چنين است كه در نهايت به انقلاب اسلامى ضربه مىزنند. شايان توجه است كه بيان آسيبها به اين معنا نيست كه اين موارد اكنون وجود دارند. منظور، شناخت موارد احتمالى، هوشيارى و پيشگيرى است. گفتنى است كه در خصوص روشهاى مقابله، در درس بعدى بيشتر بحث خواهد شد.
دشمنان انقلاب اسلامى واقعيت اين است كه ملت ايران براى رسيدن به اهداف بلندش در كسب عزت، ارتقاء مادى و معنوى و الگو شدن براى همه ملتهاى مسلمان و حتى غير مسلمان، با دو مجموعه دشمن مواجه است: نخست دشمنان درونى مثل تنبلى، سستى، بدبينى به يكديگر، نا اميدى، فقدان نشاط و امثال آن، دوم دشمن بيرونى كه همان استكبار جهانى به سركردگى آمريكا است.
حربههاى استكبار جهانى براى مقابله با ما بر سه دسته است: نخست جنگ روانى كه شامل