تحليل انقلاب اسلامى - لطیفی پاکده، لطفعلی - الصفحة ٨٨
بهبود وضعيت بهداشت كشور بهبود وضعيت بهداشت كشور بسيار ملموس است و كسانى كه وضعيت پيش از انقلاب، و اكنون را ديدهاند، نمىتوانند اين همه پيشرفت را انكار كنند. پيش از انقلاب درمانگاههاى اندكى در كشور وجود داشت. در اين درمانگاهها بيش تر، پزشكان هندى و بنگلادشى خدمت مىكردند و بيش ترآنها در فهم سخنان مردم مشكل داشتند.
اكنون، با تربيت دهها هزار پزشك ايرانى و احداث هزاران بيمارستان و درمانگاه، وضعيت بهداشت كشور به گونهاى آشكار پيشرفت كرده است. سطح عملهاى پيچيده پزشكى در ايران چنان بالا رفته است كه كم تر كسى نيازمند اعزام به خارج مىشود و حتى برخى بيماران كشورهاى اسلامى براى عملهاى جراحى مهم خود ترجيح مىدهند به ايران بيايند. در طول سالهاى پس از انقلاب اسلامى آن قدر پزشك تربيت شده است كه اكنون جمهورى اسلامى ايران نه تنها نيازمند پزشكان خارجى نيست، بلكه آماده است به نقاط نيازمند دنيا، خدمات پزشكى ارائه دهد. حاصل اين همه خدمت را در بهبود وضعيت بهداشت كشور مىتوان شاهد بود كه دو شاخص مهم آن عبارتند از:
افزايش اميد به زندگى بهبود وضعيت بهداشت كشور نقش مهمىدر افزايش اميد به زندگى و كاهش مرگ و مير نوزادان داشته است. در ٢٧ سال گذشته (از ٥٧ تا ٨٤) اميد به زندگى از پنجاه و هفت سال، در مردان به هفتاد سال و در زنان به هفتاد و يك سال افزايش يافته است. «١» كاهش ميزان مرگ و مير كودكان تأثير ديگر بهبود وضعيت بهداشت كشور را مىتوان در كاهش ميزان مرگ و مير كودكان مشاهده كرد. در ٢٧ سال اخير (از ٥٧ تا ٨٤) ميزان مرگ و مير كودكان از صد و هفتاد كودك در هر ١٠٠٠ به بيست و دو كودك كاهش يافته است. «٢» به سخن ديگر، ٧/ ٢ برابر از ميزان مرگ و مير نوزادان كاسته شده است.