- نظام شاهنشاهى سرچشمه فساد است.
- شاه مظهر رذالت، دنائت، لئامت و فساد است.
- اسلام دين جنبش و جهاد است، برنامه‌اش كوبيدن فساد است.
- تا شاه در ايران است، فساد هم هست.
- مرگ بر رژيم فاسد. «١» سعدى مى‌گويد:
اگر ز باغ رعيت ملك خورد سيبى برآورند غلامان او درخت از بيخ‌ وقتى پادشاه مملكتى چنين دزد و عياش شد، تكليف درباريان و عوامل حكومتى مشخص است. بسيارى از آنها وسيله‌اى شده بودند تا اخلاقيات كثيف شاه در جامعه نيز رواج پيدا كند كه از اين پس به برخى از آنها اشاره خواهيم كرد. «٢» يكى از درباريان، امير عباس هويدا بود كه پدرش در تبليغ بهائيت شهرت داشت. هويدا چنان فاسد شده بود كه حتى وقتى شاه در تبعيد خبر اعدام او توسط دادگاه انقلاب اسلامى را شنيد، خوشحال شد و گفت حقش بود. «٣» شاه عاقبتى تلخ يافت. او در روزهاى آخر، زمانى كه در پاناما تبعيد بود توسط ژنرال عمر توريخوس، حاكم پاناما، تفاله ناميده شد. «٤» گسترش شديد فساد اجتماعى‌ در دوران پهلوى مصرف انواع مواد مخدر، از ترياك تا هروئين و حشيش در ايران رايج گرديد. برخى از درباريان به ويژه اشرف، خواهر دوقلوى شاه، نقش مهمى‌در واردات اين مواد به كشور داشت. درآمد فراوان قاچاق اين مواد، صرف هرزگى‌ها و قماربازى‌هاى اشرف و ساير درباريان در ايران و خارج از ايران مى‌شد. شراب، قمارو مراكز فحشا در كشور ترويج مى‌شد. «٥» در اين بين، البته لايه‌هايى از مردم مذهبى بودند كه خون دل مى‌خوردند و منتظر