ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - امام و شب قدر

امام و شب قدر

سيد حسين نجيب محمّد

مترجم: ابوذر ياسرى‌

آن شب قدر است كه در آن گروه‌هاى به حج رونده، طاعات يا معاصى، با زندگانى يا ممات نوشته مى‌شود و خداوند در آن شب و روز، آنچه را مى‌خواهد واقع مى‌كند، سپس آنها را به صاحب زمين القا مى‌نمايد.

ابن حارث به آن حضرت (ع) عرض كرد: صاحب زمين كيست؟

از شب قدر به عنوان محكم‌ترين دليل بر وجود حجت خدا بعد از حجت ديگر و استمرار امامت تا روز قيامت ياد شده است، از اين رو، امامان (ع)، شيعيان را به احتجاج و استدلال به آن در برابر اهل سنت راهنمايى كرده‌اند. از حضرت امام باقر (ع) روايت شده است:

اى شيعيان، به وسيله سوره «إنا انزلناه» احتجاج كنيد تا پيروز شويد. به خدا سوگند، كه آن (سوره) حجّت خدا بر آفريدگان، بعد از رسول خدا (ص) بوده، مهتر و سرور دينتان، و غايت علم ماست. اى جماعت شيعيان، به وسيله‌ «حموَ الْكِتابِ الْمُبِينِ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ» احتجاج كنيد كه مقصود از آن، به ويژه صاحبان امر- ائمه (ع)- بعد از رسول خدايند.[١]

امام صادق (ع) نيز در روايتى بلند از رسول خدا (ص)، به نقل از خداوند تبارك و تعالى مى‌فرمايند:

«انا انزلناه» را بخوان، در حقيقت آن نسبت تو و نسبت اهل بيتت تا روز قيامت است.[٢]

استدلال به شب قدر، منوط به اثبات دو امر است: اولًا، اينكه شب قدر بعد از وفات رسول خدا (ص) تا روز قيامت باقى است و اين مطلب مورد اجماع فريقين- شيعه و سنى- است و از همين رو مى‌بينيم كه بندگان خدا براى درك آن شب در هرسال‌