ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٩ - ١٧ رخش سبك سيرى براى آنكه با آن بتازد
نجم، رسول خدا (ص) و علامات، ما هستيم.
١٢. سيراب كننده تشنگى دانشمندان
آرى، خداى تعالى قرآن شريف را سيراب كننده و كاهش دهنده حرارت عطش علما قرار داده است. و وَجه شَبه آن شدّت اشتياق نفوس علما و كثرت حرص آنان به معارف حقّه الهيّه قرآن است. چنانچه آب زلال و خنك، عطش تشنگان را برطرف مىنمايد اين كتاب عزيز نيز تشنگان معارف و حقايق بى انتهاى آن را سيراب مىنمايد. همچنين وجود مقدّس حضرات ائمّه هدى (ع)- حيّاً و ميّتاً- جلوگاه نور هدايت و تسكين دهنده پويندگان و شيفتگان دانش مىباشند. پس همانطور كه قرآن شريف ساكن كننده عطش علماست، علوم فراوانى كه از امامان (ع) صدور يافته نيز اثبات مىنمايد كه اين مزايا و خصوصيات در آن بزرگواران نيز وجود دارد.
١٣. بهار خرّم دلهاى فقيهان
قرآن، بهار قلوب فقيهان است زيرا به واسطه تدبير، دقت و غور در بطون آن و استنباط احكام و كشف حقايق و معنويات آن شرح صدرى حاصل شده و شادى رخ مىنمايد كه تمامى لذّتهاى مادّى در برابر آن ارزشى ندارد و هر چه بيشتر تلاوت شود، علاوه بر اينكه بر ايمان آنان مىافزايد، اشتياق و عطش آنان را نيز زياد خواهد كرد و اين خود يكى از اعجازهاى قرآن كريم است. همچنين وجود مقدّس حضرت مهدى و اجداد طاهرينش (ع) كه عدل و شريك قرآن هستند نيز اين گونه مىباشند طبيعى است كه درك حضور اقدس و استماع كلمات دُرَربار ايشان براى فقيهان همچون نسيم حياتبخش بهارى، موجب انشراح صدر و صيقل و صفاى دلها خواهد شد. و نور مقدّس امام زمان (ع) در قلوب همه مؤمنين پرتوافكن شده، روسياهىها و گرفتارىها را مىزدايد.
١٤. ريسمانى با دستگيرههاى محكم
قرآن مجيد ريسمانى است كه دستگيرههاى آن ناگسستنى است. هر كه به آن چنگ زند نجات يابد و رستگارىاش محققّ است. شيخ بزرگوار طبرسى در معناى «حَبل» اقوالى را آورده: يكى آنكه حبل، قرآن است و دوم آنكه اسلام مىباشد و سوم آنكه
اهل بيت (ع) هستند. و روايت «ابان بن تغلب» از امام صادق (ع) [مؤيّد اين موضوع است] كه فرمود:
منظور از حبلالله در آيه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا» ما هستيم.
بنابراين همه امامان يكى پس از ديگرى «حبلالله المتين» هستند.
١٥. پناهگاهى كه دژ و باروى آن بلند و استوار است
قرآن كريم ملجأ و پناهگاهى بسيار بلند، و قلعه و حصارى مستحكم است كه بلندا و استحكام آن مانع از اين است كه به پناهنده آن مكروه يا ناراحتى برسد. وجود مقدّس ائمّه اطهار (ع) نيز در هر زمان و هر مكان- در حيات و ممات-،
مرجع و ملجأ همه مردم بوده؛ خاصّه وجود نازنين حضرت مهدى (ع) كه مأوى و پناهگاه هر بىپناهى بوده و منتقم واقعى مستضعفان است.
١٦. هدايتگرى كه پيروش رستگار است
قرآن كريم هدايت كننده و راهنماى كسانى است كه از رهنمودهاى آن تبعيّت كرده و به دستورات عاليهاش اقتدا و عمل نمايد.
امامان- خاصّه حضرت بقيّةالله (ع) نيز كه وارث انبيا و اوصيا هستند، واجد تمام خصايص و امتيازات از حيث هدايت، ارشاد و تدبير امور و حفظ نظام همه خلايق بوده و كلّ جهان هستى با تمام موجوداتش در تحت ولايت كبراى آن بزرگواران هدايت مىشود.
١٧. رخش سبك سيرى براى آنكه با آن بتازد
قرآن مجيد مركب سريعالسيرى است براى كسانى كه به محتواى عاليه آن عمل كنند و آنها را هر چه زودتر و سالمتر به منزل و مقصدشان مىرساند و البته منزل و مقصد حامل و عامل به قرآن، جز حظاير قدس و محافل انس نخواهد بود.
حضرت بقيّةالله (ع) و نياكانش نيز كشتى نجاتند؛ هر كس به آن سوار شود، يعنى به آنها معتقد و به رشته رحمتشان متمسّك شود از طوفانهاى سهمگين كفر و شرك، و ضلالت و گمراهى، نجات يافته و از گردابهاى جهالت و نادانى به ساحل سعادت، دانش و بينش مىرسد.
پىنوشتها:
[١]. جوادى آملى، عبدالله، ادب فناى مقرّبان، ج ٢، ص ١٩٣، نشر اسراء.
[٢]. همان، ج ١ ص ١٧٤.
[٣]. توحيدى، القرآن و الحجّه، ص ٧٧، انتشارات سيماى آفتاب.
[٤]. محدث قمى، مفاتيحالجنان، زيارت جامعهكبيره، ص ٩٠٥، انتشارات فيض كاشانى.