بگويند) كه در انجيل نام من «اليا» و در تورات «برى‌ء» و در زبور «ارى» و در ميان مردم هندوستان «كبكر» و در ميان مردم روم «بطريسا» و نزد فارسيان «جبتر» و در نزد تركان «بثير» و در ميان مردم زنگيان‌[١] «حيثر» و در ميان كاهنان «بويى‌ء» و در ميان مردم حبشه «بثريك» و نزد مادرم «حيدره» و نزد دايه‌ام «ميمون» و در ميان عرب «على» و در نزد ارمنى‌ها «فريق» و در نزد پدرم «ظهير» است. آگاه باشيد من در قرآن مجيد نام‌هاى ويژه‌اى دارم، بپرهيزيد از اينكه آنها را ناديده بگيريد كه در اين صورت، در دينتان گمراه خواهيد شد.

خداوند مى‌فرمايد: «همانا خدا با راستگويان است»[٢]، منم آن صادق راستگو. منم آن منادى در دنيا و آخرت كه خداى مى‌فرمايد: «پس در اين هنگام، ندادهنده‌اى در ميان آنان ندا مى‌دهد كه: لعنت خداوند بر ستمگران باد»[٣] كه آن ندا دهنده من هستم.

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: «اعلامى است از ناحيه خدا و رسول او»[٤] من همان اعلام و اذان هستم.

منم آن محسن و نيكوكار كه خداوند مى‌فرمايد: «خداوند با نيكوكاران است».[٥]

منم آن دارنده قلب، كه خداوند مى‌فرمايد: «در اين امر تذكّرى است براى كسى كه قلب دارد».[٦]

منم آن «ياد كننده» كه خداوند مى‌فرمايد: «كسانى كه خدا را در حال ايستاده و نشسته و آنگاه كه بر پهلو خوابيده‌اند، ياد مى‌نمايند».[٧]

و «اصحاب اعراف» ما هستيم: من، عمويم، برادرم و پسر عمويم، سوگند به خدايى كه شكافنده دانه و هسته گياه است! آتش جهنم دوست ما را فرا نمى‌گيرد، و دشمن كينه‌توز ما وارد بهشت نمى‌گردد. خداوند متعال مى‌فرمايد: «و بر اعراف مردانى هستند كه همه را از چهره‌هايشان مى‌شناسند».[٨] منم آن «صهر»[٩] كه خداوند مى‌فرمايد: «و او كسى است كه از آب، انسان را آفريد آنگاه او را نسب و سبب قرار داد».[١٠]

منم آن «گوش شنوا» كه خداوند مى‌فرمايد: «و آن را گوش‌هاى شنوا دريابد و بفهمد».[١١]

منم «سلم» براى رسول خدا (ص) كه خداوند مى‌فرمايد: «و مردى كه تنها تسليم يك نفر است»،[١٢] و مهدى اين امّت از فرزندان من است.

آگاه باشيد! من وسيله آزمايش شما قرار داده شده‌ام؛ با بغض و كينه من، منافقان شناسايى مى‌شوند و به مهر و محبّت من، خداوند، مؤمنان را آزمايش مى‌نمايد. و اين همان عهد و پيمانى است كه پيامبر امّى در مورد من فرموده كه: «به راستى دوست نمى‌دارد تو را جز مؤمن و دشمن نمى‌دارد تو را جز منافق».

من پرچمدار پيامبر خدا (ص) در دنيا و آخرت هستم، رسول خدا (ص) پيشرو من، و من پيشرو شيعيان و پيروان هستم، به خدا سوگند! (در روز قيامت) دوستان من تشنگى نخواهند كشيد، و از چيزى نخواهند ترسيد، زيرا من ولى و سرپرست مؤمنانم و خداوند سرپرست من است و بر دوستداران من همين بس كه دوست دارند آنچه را كه خدا دوست مى‌دارد و بر دشمنان كينه‌توز من همين بس كه كسى را دشمن مى‌دارند كه خداوند او را دوست مى‌دارد.

آگاه باشيد! به من گزارش رسيده كه معاويه به من دشنام داده و مرا لعن نموده است. خداوندا! او را با شدّت و سختى در هم كوب و لعنت خود را بر كسى كه مستحقّ آن است فرود آور، اى پروردگار جهانيان! اين را بپذير، اى پروردگار اسماعيل و مبعوث كننده ابراهيم! كه همانا تو ستوده و بزرگوارى.

آنگاه حضرتش از فراز منبر پايين آمده و ديگر بر بالاى آن نرفت تا آنكه به دست «ابن ملجم» به شهادت رسيد.[١٣]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره ضحى (٩٣)، آيه ١١.

[٢]. علّامه مجلسى در شرح اين فراز مى‌گويد: يعنى من صاحب آن سنگ هستم كه حاكم بر آن بوده و كافران را به سوى دوزخ مى‌رسانم و احتمال دارد اين عبارت استعاره باشد، يعنى من در حمله به كافران همانند آن هستم.

[٣]. علّامه مجلسى در شرح اين فراز مى‌گويد: يعنى من كافران را مى‌كشم و به همين سبب، قابض ارواح آنان مى‌گردم. يا اينكه: من در هنگام مرگ آنها، حاضر مى‌گردم و به اذن من آنان قبض روح مى‌گردند و احتمال دارد معناى استعاره‌اى نباشد، بلكه حقيقت باشد و همين معنى ظاهر است.

[٤]. زنگيان؛ گروهى از سياهان هستند.

[٥]. در همه مصادر و همچنين اصل نسخه چنين آمده، ولى در قرآن كريم آيه چنين آمده است: «كونوا مع الصابرين»: «با راستگويان باشيد». سوره توبه (١٠)، آيه ١٩١.

[٦]. سوره اعراف (٧)، آيه ٤٤.

[٧]. سوره توبه (١٠)، آيه ٣.

[٨]. سوره عنكبوت (٢٩)، آيه ٨٩.

[٩]. سوره ق (٥٠)، آيه ٣٧.

[١٠]. سوره آل عمران (٣)، آيه ١٩١.

[١١]. سوره اعراف (٧)، آيه ٤٦.

[١٢]. صهر؛ به معناى داماد، شوهر خواهر و در مورد خويشاوندى نسبى به كار مى‌رود.

[١٣]. سوره فرقان (٤)، آيه ٥٤.

[١٤]. سوره حاقّه (٦٩)، آيه ١٢.

[١٥]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٢٩.

[١٦]. معانى الاخبار، ص ٥٦ ح ٩، بشارة المصطفى، ص ١٢، بحارالانوار، ج ٣٣، ص ٢٨٢، ح ٥٤٧. گفتنى است كه عالم جليل‌القدر شيخ صدوق در «معانى الاخبار» در ذيل اين حديث شريف توضيح و بيان زيبايى آورده است.