ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - غزل انتظار

اى بشارت بهشتى، اى ظهور ناگهانى‌

يك غزل به من نظر كن، با دو چشم آسمانى‌

در مقام گفتن از تو، ناتوانِ ناتوانم‌

مى‌كنم تو را تكلّم، با زبانِ بى‌زبانى‌

ديدن تو آرزويى، از تبار غيرممكن‌

پشت خلوت خيالم، مثل بوى گُل نهانى‌

مى‌دَوَم نشانه‌ات را، پا به پاى بوى حسرت‌

مى‌دَوَم نشانه‌ات را، پا به پاى بى‌نشانى‌

تو، عبور يك خيالى، رَدِّ پا نمانده از تو

از كجا گذشته‌اى تو، اى نسيم ناگهانى؟!

ردّ قلب عاشقت را، از غزل گرفته‌ام من‌

اى تغزل مجسّم، اى غزل‌ترين نشانى‌

كى ظهور مى‌كنى تو، آفتاب عالَم آرا؟

كى ظهور مى‌كنى تو، اى فروغ جاودانى؟

حاجتى ندارم از تو، جز تبسّم ظهورت‌

كى غبار غيبتت را، از دلم تو مى‌تكانى؟!