ماهنامه موعود
(١)
شماره هشتادم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
فصل مدرسه، فصل فرهنگ، فصل جوانى
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
پناه گاه «روز قيامت» در زير كوه هاى قدس
٤ ص
(٦)
افزايش فعاليت فرقه انحرافى دراويش
٤ ص
(٧)
تبيلغات براى خروج از اسلام
٤ ص
(٨)
طرح قبايل بعثى براى بوش
٤ ص
(٩)
سرود صهيونيستى موهن به اسلام و پيامبر اعظم (ص)
٥ ص
(١٠)
انتخاب مركز تبليغ وهابيت در ايران
٥ ص
(١١)
استخدام 35 هزار مزدور آمريكايى
٥ ص
(١٢)
اسناد خصومت بهائيت با امام عصر (ع)
٥ ص
(١٣)
آخرين پيام
٦ ص
(١٤)
ماه صيام، ماه عشق
٨ ص
(١٥)
اسوه جهاد و پارسايى
١٠ ص
(١٦)
زندگى نامه
١٠ ص
(١٧)
آثار
١١ ص
(١٨)
از نگاه ديگران
١١ ص
(١٩)
يار پاكباخته امام زمان (ع)
١٢ ص
(٢٠)
امام مظلوم و غريب ما
١٥ ص
(٢١)
سخنرانى منتشر نشده اى از مرحوم حاج قدرت الله لطيفى (ره)
١٥ ص
(٢٢)
مهدويت از ديدگاه آيت الله العظمى بهجت
١٨ ص
(٢٣)
1 وضعيت امام غائب (عج)
١٨ ص
(٢٤)
2 وضعيت مأمومان در غيبت
١٨ ص
(٢٥)
3 اسباب غيبت امام (ع)
١٩ ص
(٢٦)
4 اسباب ظهور امام (ع)
١٩ ص
(٢٧)
الف) راه كارهاى اجتماعى
٢٠ ص
(٢٨)
1 هجرت و ايجاد برادرى ايمانى
٢٠ ص
(٢٩)
2 مصونيّت سازى فرهنگى
٢١ ص
(٣٠)
ب) راه كارهاى فردى
٢١ ص
(٣١)
قرآن و عترت
٢٣ ص
(٣٢)
امام، در بردارنده علوم قرآن
٢٤ ص
(٣٣)
1 قرآن نورى كه چراغ هايش خاموش نشود
٢٧ ص
(٣٤)
2 چراغى كه فروزندگى اش ننشيند
٢٧ ص
(٣٥)
3 راهى كه رونده اش را گمراه نكند
٢٧ ص
(٣٦)
4 روشنى درخشانى كه تابندگى اش به تاريكى نگرايد
٢٧ ص
(٣٧)
5 جدا كننده حق از باطل كه دليلش تباه نشود
٢٨ ص
(٣٨)
6 بنايى كه اساس آن ويران نگردد
٢٨ ص
(٣٩)
7 بوستان هاى عدل و درياهاى قسط و داد
٢٨ ص
(٤٠)
8 سنگ هاى بناى اسلام و شالوده آن
٢٨ ص
(٤١)
9 سرچشمه هايى كه وارد شدگان از آن نكاهند
٢٨ ص
(٤٢)
10 منزل گاه هايى كه مسافرانش هرگز گمراه نشوند
٢٨ ص
(٤٣)
11 پشته هايى كه قصدكنندگان از آن در نگذرند
٢٨ ص
(٤٤)
12 سيراب كننده تشنگى دانشمندان
٢٩ ص
(٤٥)
13 بهار خرّم دل هاى فقيهان
٢٩ ص
(٤٦)
14 ريسمانى با دستگيره هاى محكم
٢٩ ص
(٤٧)
15 پناه گاهى كه دژ و باروى آن بلند و استوار است
٢٩ ص
(٤٨)
16 هدايتگرى كه پيروش رستگار است
٢٩ ص
(٤٩)
17 رخش سبك سيرى براى آنكه با آن بتازد
٢٩ ص
(٥٠)
شعر و ادب
٣٠ ص
(٥١)
حادثه سپيد
٣٠ ص
(٥٢)
اى ظهور ناگهانى!
٣١ ص
(٥٣)
غزل انتظار
٣١ ص
(٥٤)
قيام موعود بر پرده سينماى هاليوود
٣٢ ص
(٥٥)
اسرائيل و بهائيّت
٣٦ ص
(٥٦)
قدس در ميان سندان
٣٩ ص
(٥٧)
علل سقوط حكومت مسلمين در اسپانيا
٤٢ ص
(٥٨)
مايه عبرت
٤٣ ص
(٥٩)
پير چنگى
٤٤ ص
(٦٠)
دعاى امام در شب 23 ماه رمضان
٤٦ ص
(٦١)
مهرنگاه
٤٧ ص
(٦٢)
زرينه هاى سياه
٤٨ ص
(٦٣)
امام و شب قدر
٥٢ ص
(٦٤)
مهدويّت در صدا و سيما
٥٦ ص
(٦٥)
ديدگاه هاى گوناگون درباره انتظار
٥٨ ص
(٦٦)
دو برداشت از ظهور
٥٨ ص
(٦٧)
نتيجه
٥٩ ص
(٦٨)
ياد امام در عيد فطر
٦١ ص
(٦٩)
پرسش شما و پاسخ موعود
٦٢ ص
(٧٠)
1 معرفى به نام
٦٢ ص
(٧١)
2 معرفى با عدد
٦٢ ص
(٧٢)
3 معرفى با صفت
٦٢ ص
(٧٣)
معرفى به نام، برطرف كننده اختلاف نيست
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - سخنرانى منتشر نشده اى از مرحوم حاج قدرت الله لطيفى (ره)

كلّى از ميان شما محو مى‌شود. بهره بردن مردم از وجود من در دوران غيبتم، همانند بهره بردن آنان از خورشيد است هنگامى‌كه هوا ابرى است. ظهور من پس از ساليان دراز و تاريك شدن قلب‌هاى مردم و حكم‌فرما گرديدن ستم و بيداد در سراسر دنيا خواهد بود. حضرت ولى عصر (ع) فرمودند:

به شيعيان و دوستان ما بگوييد خداوند را به حقّ عمه‌ام حضرت زينب (س) قسم بدهند كه فرج مرا نزديك بفرمايد.

حضرت مهدى (ع) در عالم خواب به آيت الله سيد محمدهاشم گلپايگانى فرمودند:

برشما شيعيان است كه در همه حال دعاى فرج را بخوانيد، و فرج مرا از خداوند بخواهيد.

امام مجتبى- سلام الله عليه- فرمودند:

بر منبرها به مردم بگوييد همانند «حرّ بن يزيد رياحى» توبه كنند و آنگاه براى حضرت حجّت و تعجيل ظهورشان دعا كنند. اين دعا مانند نماز (ميت) واجب كفايى نيست كه با خواندن عده اى (در يك مسجد يا شهرى) از عهده بقيه ساقط شود بلكه همانند نمازهاى يوميه كه بر همه واجب است و هيچ‌كس نمى‌تواند آنرا ترك كند، دعا بر وجود مقدس‌

امام عصر (ع)، بر همه واجب است.

امام صادق (ع) فرمودند:

هنگامى‌كه عذاب بر بنى اسراييل نازل شد، آنها تا چهل روز در پيشگاه خداوند ناله و زارى كرده، نجات خود را از خداوند مسئلت نمودند. خداوند دعاى آنان را اجابت فرمود و به حضرت موسى وهارون وحى نمود، برويد بنى اسراييل را از دست فرعونيان نجات دهيد. در نتيجه خداوند ١٧٠ يا ١٤٠ سال باقيمانده به ظهور موسى را صرف نظر كرد. شما شيعيان هم اگر چنين كنيد و ظهور ما را از خداوند بخواهيد به شما عنايت مى‌شود.[١]

من از همه شما مى‌پرسم آيا اين صحبت درست است يا خير؟ اگر درست است پس چرا مردم را به سمت ايشان راهنمايى نمى‌كنيم تا همه مردم فرياد «واغوثاه» سر دهند و امام عصر- سلام الله عليه- بيايند؟

امام صادق (ع) به مفضل فرمودند:

اى مفضل، اخبار و احاديث و روايات مربوط به ظهور حضرت مهدى را به شيعيان ما برسان تا مردم در دين خود شك نكنند و هرچه مى‌توانند براى ظهور آن حضرت دعا كنند.

شما نگاه كنيد اين همه در روايات حضرات معصومين (ع) به دعا براى ظهور تأكيد و سفارش شده كه هرچه مى‌توانيد براى فرج آن عزيز ناله و گريه كنيد و از خدا بخواهيد. شما از هر كس بپرسيد كه شرايط فعلى دنيا را چه كسى مى‌تواند. اصلاح كند پاسخ همه اين است كه تنها امام زمان (ع) مى‌تواند. چرا با اين حال ما مردم را به اين سمت راهنمايى نمى‌كنيم؟

اين ماجرا را همه شنيده‌ايم كه، در زمان مرحوم ميرزاى شيرازى (ره) وباى شديدى در سامرا آمد. شدّت بيمارى به قدرى زياد بود كه جنازه‌هاى افراد كنار خيابان‌ها افتاده بود و كسى نبود آنها را جمع آورى كند. آنهايى كه از لحاظ مالى قدرت داشتند از شهر بيرون مى‌رفتند و بقيه عملًا محكوم به فنا بودند. روزى ميرزا در مجلس درسش گفت من حكم مى‌كنم همه زيارت عاشورا را با صد لعن و صد سلام بخوانند. سه روز بعد وبا به كلى برطرف شد. اين حقيقت است و داستان نيست. اين بدبختى‌هايى كه در گوشه گوشه دنيا گريبان‌گير شيعيان و مسلمانان شده از وبا بدتر نيست؟ چرا ما دسته جمعى چنين حركتى را براى تعجيل در فرج انجام نمى‌دهيم. همه آنها كه دلشان مى‌سوزد و امام زمان را مى‌خواهند و اين مفاسد را نمى‌توانند تحمل كنند، دسته جمعى براى حضرت حركت كنيم و زيارت عاشورا را بخوانيم. پيامبر اكرم (ص) به سلمان فرمودند: «سلمان، زمانى مى‌آيد كه نگه داشتن ايمان از نگه داشتن آتش سرخ در دست سخت تر است». از همه شما مى‌پرسم آيا همين دوران ما را حضرت توصيف ننموده‌اند؟ آيا الآن كسى مى‌تواند به راحتى دين و ايمان خود را نگه دارد؟ بشر، تو ديگر منتظر چه هستى و چه قرار بوده اتفاق بيفتد كه هنوز اتفاق نيفتاده است؟ تا شرايط دنيا از اين بدتر نشده بياييد همه با هم فرياد بزنيم، استغاثه كنيم و وجود مقدس امام عصر (ع) را از خداوند بخواهيم تا بيايند و دنيا را از اين وضعيت نجات دهند. خاتمه دهنده به اين بساط و مصلح حقيقى تنها امام زمان (ع) است.

وجود مقدس اميرالمومنين (ع) در جواب خواصّ- كه به ايشان اعتراض و گله مى‌كردند چرا قيام نمى‌كنيد؟- مى‌فرمودند: اگر تنها بيست نفر شما فردا صبح جمع شويد قيام مى‌كنم؟ فردا صبح كه شد تنها سلمان، مقداد، ابوذر، عمار و جمعى كه تعدادشان هفت نفر نمى‌شد جمع شدند. اين ماجرا چند مرتبه تكرار شد و باز آنها زير حرفشان زدند. با يك محاسبه سرانگشتى حساب كردم ديدم جمعيت آن وقت مدينه حدود صد هزار نفر بوده است. الآن جمعيت شيعيان دنيا را مى‌توانيم حدود دويست ميليون نفر در نظر بگيريم. بيست نفر از صد هزار نفر معادل چهل هزار نفر از دويست ميليون نفر است. اگر چهل هزار نفر همانند سلمان و مقداد و ... الآن باشند قطعاً حضرت ظهور مى‌كنند و تشريف مى‌آورند.

خداوند، همه شيعيان را از خواب غفلت بيدار كند. همه را خواهان ظهور مولا صاحب الزمان (ع) قرار بدهد. خدا بايد لطف كند و از ما جز دعا كردن برنمى‌آيد. هر روز، هر ماه و هر سال اين دنياى بيمار وضعش بدتر از قبل شده، بهتر نشده است. اينها رنگ‌هايى است كه شيطان مى‌ريزد تا مردم را فريب دهد. مصلح حقيقى بايد بيايد، تا او نيايد وضعيت دنيا درست شدنى نيست. همه وظيفه داريم- به قدر قدرت و نفوذمان، آنهايى را كه از ما شنوايى دارند؛ خانواده، دوستان و آشنايانمان را وادار كنيم هر صبح و شب و هر آن براى وجود مقدس بقية الله (ع)، دعا كنند و از خدا با سوز دل و اخلاص دعا كنند تا ظهور حضرت را بغتة به ما عنايت كند.

گدايان آمدند بگشاى در را

مپوش از ما رخ همچون قمر را

كه ما دلداده عشق تو هستيم‌

به راهت از همه دنيا گسستيم‌