ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٦ - سخنرانى منتشر نشده اى از مرحوم حاج قدرت الله لطيفى (ره)
مىافتند و در شرف مرگ قرار مىگيرند. اينها از ابتدا هيچ چيزى با خود نبرده بودند و بسيار جدى عزم كرده بودند كه يا مرگ يا اينكه فرج مولا صاحب الزمان (ع) را بگيريم. مرحوم آقاى شرفى نقل كردند ما وقتى ديديم نيمه شب سرما شدت گرفت و شرايط اينجور شد، چند نفرى با هم نشستيم و شور كرديم. در جلسه درباره اين بحث كرديم كه اگر چندتا از اينها بميرند و دولت بفهمد، سراغ ما مىآيند و دچار مشكل مىشويم. از همين رو به هر زحمتى بود بيماران جمع را كه شبيه جنازه بودند از آنجا منتقل كرديم و بى آنكه هيچ نتيجهاى از آن ماجرا به دست بياوريم برگشتيم. اين يك حركت كوچك مذبوحانه و غلطى بوده است. شكل حركت اصلًا درست نبوده است. بايد يك حركت كلّى اتفاق بيفتد و عموم شيعيان بخواهند و كار را از روى اساس و منطق حسابى انجام بدهند، نه اينكه هيچ چيزى با خود نبرند به اين اميد كه جبرييل براى ما از بهشت مائده مىآورد. هر كسى براى خودش يك كوزه آب و سفره نانى بردارد. اينكه غلط نيست و درست است. بعد به گريه و استغاثه بپردازند. مهم آن ناله، گريه و استغاثه و از خداوند خواستن است؛ خداوند هم بالاخره فرج را مىرساند.
اگر ما بخواهيم مىشود؛ علتش هم اين است كه از ما خواستهاند دعا كنيم و بخواهيم؛ و الّا اگر بنا بود خواستن ما بى ثمر باشد اين همه سفارش و تأكيد نمىشد. نخواستهاند كه- نستجير بالله- ما را گول بزنند. امام عصر (ع) كه فرمودهاند «هرچه مىتوانيد براى فرج من دعا كنيد، كه فرج شما در فرج من است». يعنى تا براى من فرج نشود براى شما هم فرجى رخ نمىدهد. مگر- نستجير بالله- ايشان مىخواستهاند شيعيان خود را فريب بدهند؟! آيا اساساً اين تصوّر منطقى است؟ پس دعا كردن اثر دارد. دعا، خواستن است. بايد از خدا خواست تا او اجابت كند. بسيارى از افراد بودهاند و در كتابها هم آمده كه استغاثه كردهاند و حاجتشان را گرفتهاند، و ما هم اگر استغاثه كنيم قطعاً جواب مىگيريم. متأسفانه هنوز اين دعا و خواستن، جمعى و عمومى نشده كه، شهرى و روستايى، تاجر و بازارى، و ادارى و ... بخواهند. بايد همه با هم بخواهند تا اجابت شود.
شما نگاه كنيد همين الآن دنيا در آتش فتنه و فساد در حال سوختن است. هر كس قوى تر است ضعيف را مىزند، و هركس پولدارتر است به زيردستان خود بيشتر ستم مىكند. توجه نداريم كه مُصلِح همه اين گرفتارىها، بدبختىها، بيچارگىها، فسادها، تعدىها وفحشاها و هرچه مىشود كسى جز امام عصر- سلام الله عليه- نيست و فقط امام عصر و حجت و ولى خداست كه چنين قدرتى دارد. تا اين آقا نيايد دنيا اصلاح نمىشود. نور پروردگار وجود مقدس امام زمان (ع) است كه مىتواند همه چيز را اصلاح كند. ما دنبال چه هستيم؟
آن شخص مىگفت ديدم امام عصر- سلام الله عليه- آنقدر ناراحت هستند كه اشكهاى مباركشان همانند دانههاى مرواريد روى محاسنشان مىريخت و از من و شما و امثال ما و خلاصه همه و همه گله و شكايت داشتند. خدا به آبروى آن عزيز همه ما را به وظايفمان آشنا كند و ما را به خواستههاى ايشان نزديك بكند تا بدانيم چه بايد بكنيم.
يكى از اين بندگان خدا برگه اى به دستم داد كه وقتى بعضى عبارات آن را خواندم گريهام گرفت. در اين برگه آمده كه حضرت فرمودند:
به مردم بگوييد كه براى من به اندازه زندانى يا لااقلّ يك مريض دعا كنند.
يعنى شما ببينيد وقتى يكى از نزديكانتان پدر، مادر و يا اولادتان بيمار شود چطور نذر و دعا مىكنيد؟ آيا وجداناً براى امام عصر (ع) هم ما همينطور دعا مىكنيم؟
كسى كه براى (برآورده شدن) حاجت خود نذر مىكند، چهل شب چهارشنبه به مسجد مقدس جمكران برود؛ اگر به قصد ظهور من اين كار را انجام دهد زودتر حاجتش روا مىشود.
يعنى اگر همگى دست از كار و زندگى و همه چيز خود مىكشيدند، و جز ظهور مولا صاحب الزمان (ع) هيچ چيز براى آنها اهميت نداشت، و از خداوند ظهور حضرت را طلب مىكردند، فرج مىرسيد. آن شخص به حضرت عرضه مىدارد: اكثر مردم شما را مىخواهند و هميشه دعايتان مىكنند. حضرت هم در جواب او فرمودند:
از هر صد نفر با اخلاص كه دعا مىكنند فقط يك نفر خالص است و براى فرج من دعا مىكند و بقيه همه هواى نفس است.
يعنى نود و نه درصد از آنها كه «اللهمّ عجلّ لوليك الفرج» مىگويند مصداق اين صحبت هستند. اينجاست كه انسان آتش مىگيرد. حضرت ادامه دادند:
شيعيان ما به اندازه آب خوردنى، ما را نمىخواهند. اگر مىخواستند، از صميم قلب و جدّى دعا مىكردند، و فرمان ظهور از جانب پروردگار مىرسيد.
سپس حضرت رو به سيد الشهداء (ع) نموده، فرمودند:
يا جدّاه! شما در كربلا تنها مانديد و من هم در اين زمان تنها ماندم! من هم در صحراها تنها هستم. كسى به نداى من توجه ندارد و توجه نمىكند. من خيلى تنها هستم. مردم در طرف ديگر براى خود زندگى مىكنند و من در يك طرف تنها ماندهام.
حضرت، مجدداً رو به آن دوست نموده، فرمودند:
چرا به مردم نمىگوييد من مظلوم هستم. مردم مرا فراموش كردهاند. برو به مردم بگو امام زمانتان مظلوم وغريب است. من مظلومترين فرد عالم هستم. دلم خون است. براى ظهورم دعا كنيد. اگر براى ظهورم دعا كنيد به سرعت يك چشم برهم زدن (امر ظهور، اصلاح و) درست مىشود.
اين بيان طبق همان روايت است كه فرمودند: ظهور «بغتة» (=ناگهانى) اتفاق مىافتد. اگر شما دعا كنيد، و با اخلاص درخواست كنيد، بى آنكه كسى خبر و اطلاع داشته باشد، ظهور به طور ناگهانى اتفاق مىافتد. شب همه در خوابند كه ناگهان نداى حضرت جبرئيل بلند مىشود. اين معناى «بغتة» است.
خدايا آنچه را به من وعده دادهاى عنايت بفرما. قيامم را محقق و گامهايم را استوار كن و به واسطه من جهان را از عدل و داد لبريز فرما. وقتى خداوند به ما اجازه سخن و قيام بدهد، حقّ به طور كامل آشكار و باطل به طور كامل نابود، و پريشانى به طور