مجريان برنامه و كارشناسان بتوانند به دور از زبان و بيان خشك، رسمى و قديمى با مخاطبان ارتباط برقرار كنند. البته تا حدى كه محتوا زخمى نشده و آسيبى به آن وارد نگردد.

- با حفظ بخش هنرى اين نوع برنامه‌ها در هر قسمت بنا به تناسب از شاعران، خوانندگان، خطاطان و ... استفاده شود و حتى المقدور از تكرارى شدن اين بخش و تنها پرداختن به يك نوع هنر پرهيز شود.

- پس از پايان اين‌گونه برنامه‌ها پژوهشى درباره عملكرد برنامه و اينكه چه تأثيرى روى مخاطب داشته، صورت گيرد تا مشخص شود اين برنامه‌ها چه تاثيرى روى اعمال و كردار مخاطبان خود گذاشته‌اند و به اصطلاح در امام زمانى شدن مخاطبان چقدر موثر بوده اند.

- بعد معرفتى موضوع مهدويت و انتظار در اين برنامه‌ها مورد توجه قرار گيرد و تلاش گردد چهره‌اى جذاب، مطلوب و دوست داشتنى از قيام جهانى امام عصر (ع) به مخاطب ارائه شود، درحالى‌كه مخاطبان اين برنامه‌ها كمتر با ژرفاى اتفاقى كه قرار است با ظهور امام عصر (ع) رخ دهد، آشنا مى‌شوند.

- دراشعار، موسيقى مداحى‌ها يا مراثى كه براى ساير معصومين خوانده مى‌شود، بازنگرى صورت گيرد تا خداى ناكرده به ساحت آن بزرگواران بى احترامى نگردد.

- نوآورى وابتكارى از نظر قالب و محتوا در اين نوع برنامه‌ها رخ دهد، زيرا بيشتر برنامه‌هايى كه در اين رابطه توليد شده است در قالب‌هاى تركيبى و ميزگرد بوده است.

پى‌نوشت‌ها:

(١). ناصرى، على، بازشناختى از يوسف زهرا عليه السلام، چاپ اول، قم: انتشارات كيش مهر، ص ١٩

(٢). شفيعى سروستانى، ابراهيم، معرفت امام زمان (ع) و تكليف منتظران، چاپ اول، تهران: انتشارات موعود عصر (ع)، ص ١٥٤.

[٣]. مطهرى، مرتضى، قيام و انقلاب مهدى (ع) از ديدگاه فلسفه تاريخ، چاپ پانزدهم، تهران: انتشارات صدرا، ص ١٥.

[٤]. منتظرقائم، خليل، «مهدويت و بازتاب آن در رسانه ملى»، ماهنامه موعود، شماره ٦٨، ص ١٧.

[٥]. حيدرى، معصومه، نظرسنجى ازمردم ٣٠ شهركشور درباره برنامه «به سوى ظهور»، گروه سنجش افكار، شماره تحقيق ١٦٦/ ٨١.

[٦]. صبور، رضا، گفت‌وگوى نگارنده با تهيه كننده برنامه «به سوى ظهور».

[٧]. مطهرى، مرتضى، قيام وانقلاب مهدى (ع) از ديدگاه فلسفه تاريخ، چاپ پانزدهم، تهران: انتشارات صدرا، ص ١٤.

[٨]. مطهرى، مرتضى، قيام و انقلاب مهدى (ع) از ديدگاه فلسفه تاريخ، چاپ پانزدهم، تهران: انتشارات صدرا، ص ١٥.

[٩]. جمعى از نويسندگان، انتظار در انديشه‌ها، تهران: انتشارات بنياد فرهنگى حضرت مهدى موعود (ع)، ص ٥١

[١٠]. شفيعى سروستانى، ابراهيم، انتظار، بايدها و نبايدها، چاپ اول، قم: مركز پژوهش‌هاى اسلامى صداوسيما، ص ٦٩.

[١١]. شفيعى سروستانى، ابراهيم، معرفت امام زمان (ع) و تكاليف منتظران، چاپ اول، تهران: انتشارات موعود عصر (ع)، ص ١٧٦ و ١٧٤.

[١٢]. باهنر، ناصر، «راهبردهاى آموزش دينى درتلويزيون با مطالعه در تطبيق رسانه‌هاى دينى»، فصلنامه پژوهش و سنجش، ويژه نامه آموزش.

[١٣]. مهرداد، هرمز، مقدمه‌اى بر نظريات و مفاهيم ارنباط جمعى، تهران: انتشارات فاران، ص ٥٢.

[١٤]. گيويان، عبداله، دو استعاره بنيادين براى فهم ارتباطات، فصلنامه راديو وتلويزيون، شماره پاييز ١٣٨٥، ص ٣٩.

[١٥]. ويندال، سورين وهمكاران، كاربرد نظريه‌هاى ارتباطى، ترجمه عليرضا دهقان، چاپ اول، تهران: انتشارات مركز مطالعات و تحقيقات رسانه‌ها، ص ١٩.

[١٦]. گيويان، عبداله، همان، ص ٤٠.