در فصل سوم كه آخرين بخش كتاب تحت عنوان آخرين حجت است پس از توضيحات مختصرى درباره مضمون وصيت على، عليه‌السلام، به كميل و معرفى گروههاى مختلف مردم فلسفه غيبت و تعداد ائمه اطهار و منزلت آنها- برخورد مردم با حجتهاى پس از رسول اكرم، صلّى‌اللَّه‌عليه‌وآله، و ... و سپس مطالبى درباره نويد به حكومت مهدى، عليه‌السلام، و زمان ظهور- برخورد مردم در هنگام ظهور- جهت‌يابى انسان توسط حضرت مهدى، عليه‌السلام، مهدى و قرآن- جهان در آستانه ظهور- اولويتهاى سيره امام مهدى، عليه‌السلام،- جنگ سفيانى، وجود مكاتب مختلف در عصر غيبت- پايان غيبت و صفات ياران مهدى، عليه‌السلام، و ... با توجه به خطبه‌هاى نهج‌البلاغه به نگارش درآمده است.

درمقدمه‌اى كه از طرف واحد تحقيقات مسجد مقدس جمكران براى كتاب حاضر نوشته شده است مى‌خوانيم: كتابى كه پيش رو داريد ثمره تلاشى مختصر براى نماياندن چهره پر نور امام زمان، عليه‌السلام، از لابلاى سخنان نورانى مولاى متقيان، عليه‌السلام، است تحقيقى در واژگان حجيت و حجت مقدمه‌اى براى بررسى مقام و موقعيت ويژه حجت باقيه الهى حضرت بقيةالله، عجّل‌اللَّه تعالى‌فرجه، و برشمارى ويژگيهاى اخلاقى و رفتارى او از نگاه اميرالمؤمنين، عليه‌السلام، است ...

پرسش شما، پاسخ موعود

اشاره: در پى درخواست جمعى از خوانندگان و دوستداران موعود، صفحه ميعادگاه منتظران پاسخگوى سؤالهاى مختلف شما درباره موعود آخرالزمان خواهد بود.

سؤالهاى خود را به آدرس مجله ارسال داريد.

اگر ممكن است در زمينه جواز و عدم جواز ذكر نام خاص امام زمان، عليه‌السلام، مقدارى توضيح دهيد:

در متون روايى به بعضى از روايات برمى‌خوريم كه در آنها ائمه اطهار، عليه‌السلام، فرموده‌اند: از ذكر نام مخصوص امام عصر خوددارى كنيد. تعابير به كار رفته در اين گونه از روايات با همديگر بسيار متفاوت است. به عنوان مثال امام صادق، عليه‌السلام، در يك مورد مى‌فرمايند: نام مبارك صاحب‌الامر (امام زمان، عليه‌السلام) را هيچ كس جز كافر به زبان جارى نمى‌سازد. همينطور در توقيعى كه از طرف وجود مبارك امام عصر، عليه‌السلام، براى عالم بزرگوار مرحوم صدوق صادر شده است اين چنين آمده است: هر كسى كه در جمع مردم نام مرا ذكر نمايد لعنت خدا بر او باد ...

با توجه به اين گونه روايات تعدادى از علماى بزرگ اعم از محدثان و غير محدثان ذكر نام مخصوص آن حضرت را ممنوع و حرام مى‌دانند و مراد از نام مخصوص هم نام مبارك حضرت پيامبر اكرم، صلّى‌اللَّه‌عليه‌وآله، (م ح م د) است اما اين عده هم همانند همه علماى ديگر تلفظ به القاب آن حضرت نظير مهدى، قائم، حجت و منتظر و ... را جايز و بى‌ايراد مى‌دانند.

ممكن است كسى اين سؤال را مطرح كند كه آيا اين حكم مربوط به تمام زمان و مكان و شرايط است يا مخصوص زمان و مكان خاصى است؟ لازمه پاسخ به اين پرسش آن است كه تمام روايات موجود در اين زمينه را مورد بررسى قرار دهيم آنگاه از طريق يك جمع‌بندى حساب شده نتيجه بررسى را به عنوان پاسخ سؤال مذكور ارايه نماييم. بر اين اساس از مختصر بررسى انجام شده چنين به دست مى‌آيد كه در