ماهنامه موعود
(١)
شماره بيست و يكم
١ ص
(٢)
فهرست مطالب
١ ص
(٣)
هشدار! چشمى نگران ماست
٢ ص
(٤)
باز هم نامه
٤ ص
(٥)
فاطمه عليهاالسلام راز آفرينش زن
٦ ص
(٦)
فاطمه، عليهاالسلام، و على، عليه السلام
٦ ص
(٧)
فاطمه و زينب
٧ ص
(٨)
فاطمه و حسن
٧ ص
(٩)
فاطمه و محمد، صلّى اللّه عليه وآله
٧ ص
(١٠)
فاطمه و خدا
٧ ص
(١١)
غفلت و غيبت
٨ ص
(١٢)
1 انجمن قرآن(Al -Quran Society) ؛
١٢ ص
(١٣)
2- حديث(Hadeeth )
١٢ ص
(١٤)
3- حديث الثقلين(Hadith al -Thaqalayn) ؛
١٢ ص
(١٥)
4 پايگاه داده هاى حديث(Al -Hadith Database) مربوط به دانشگاه اينديانا- آمريكا؛
١٣ ص
(١٦)
5- سنت و حديث(Sunnah and Hadith)
١٣ ص
(١٧)
6- صفحه اسلامى(Islamic Page)
١٣ ص
(١٨)
7- صفحه اسلامى السنّة(Al -Sunnah Islamic Page)
١٣ ص
(١٩)
8 انجمن اسلامى كالج دانشگاه لندن
١٣ ص
(٢٠)
درآمدى بر استراتژى انتظار
١٤ ص
(٢١)
3- آرمان جايگزين
١٤ ص
(٢٢)
بزرگترين درد عالم
١٨ ص
(٢٣)
شعر و ادب
٢٢ ص
(٢٤)
به رنگ دعا
٢٢ ص
(٢٥)
نماز من تويى
٢٢ ص
(٢٦)
انتظار
٢٢ ص
(٢٧)
اگر بازآيى
٢٣ ص
(٢٨)
در مزرعه دل
٢٣ ص
(٢٩)
سوره رحمت
٢٤ ص
(٣٠)
فرمانرواى مملكت ناز
٢٤ ص
(٣١)
على در قرآن
٢٥ ص
(٣٢)
2- على صالح اهل ايمان
٢٥ ص
(٣٣)
سفير نامدار
٢٦ ص
(٣٤)
نقش تاريخى على بن مهزيار در احياء ميراث فرهنگى شيعه
٢٧ ص
(٣٥)
نقد شبهه تشرف على بن مهزيار به محضر امام زمان، عليه السلام
٢٩ ص
(٣٦)
شهر گنبدهاى فيروزه اى
٣٠ ص
(٣٧)
حماسه دينى در ادب پارسى
٣٢ ص
(٣٨)
در مطبوعات
٣٧ ص
(٣٩)
اعتراض عليه ممنوعيت نيايش در مدارس آمريكا بالا گرفت
٣٧ ص
(٤٠)
رشد اسلام در آمريكا
٣٧ ص
(٤١)
خوشا دردى كه درمانش تو باشى
٣٨ ص
(٤٢)
عصر امام خمينى
٤٤ ص
(٤٣)
2 احساس پوچى و سردرگمى معنوى
٤٤ ص
(٤٤)
آسيبهاى فردى و اجتماعى جوامع غربى
٤٦ ص
(٤٥)
جاده آبى
٥٠ ص
(٤٦)
سبكتر از تمام قاصدكها
٥١ ص
(٤٧)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٥٢ ص
(٤٨)
سفر به سرزمين عشق
٦٢ ص
(٤٩)
پيغام سروش
٧٠ ص
(٥٠)
منشأ شبهه
٧٣ ص
(٥١)
نظريه علامه مجلسى
٧٣ ص
(٥٢)
نظريه محقق خوئى
٧٣ ص
(٥٣)
نظريه علامه شوشترى
٧٤ ص
(٥٤)
پاسخ به يك سؤال درباره مدفن على بن مهزيار
٧٤ ص
(٥٥)
آه سحر (ادعيه امام عصر، عجل الله تعالى فرجه)
٧٦ ص
(٥٦)
بخش اول
٧٧ ص
(٥٧)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٧٧ ص
(٥٨)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٧٧ ص
(٥٩)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٧٧ ص
(٦٠)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدام آن حضرت
٧٧ ص
(٦١)
2 دعاهاى شخصى كه در رابطه با حضرت براى خود دعا مى نماييم
٧٧ ص
(٦٢)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٧٨ ص
(٦٣)
بخش دوم
٧٨ ص
(٦٤)
1 دعاى ندبه
٧٩ ص
(٦٥)
2 دعاى عهد
٧٩ ص
(٦٦)
3 زيارت آل ياسين
٧٩ ص
(٦٧)
4 زيارت حضرت در حرم سامرا
٧٩ ص
(٦٨)
5 زيارت امام زمان، عليه السلام، در سرداب مقدس
٧٩ ص
(٦٩)
6 صلوات بر امام زمان
٨٠ ص
(٧٠)
7 زيارت حضرت پس از نماز صبح
٨٠ ص
(٧١)
8 دعا در زمان غيبت
٨٠ ص
(٧٢)
9 زيارت امام زمان، عليه السلام، در روز جمعه
٨٠ ص
(٧٣)
10 دعا براى حضرت در شب نيمه شعبان
٨٠ ص
(٧٤)
11 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در روز جمعه
٨٠ ص
(٧٥)
12 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در سرداب مقدس
٨٠ ص
(٧٦)
13 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در زمان غيبت
٨١ ص
(٧٧)
ميعادگاه منتظران
٨٢ ص
(٧٨)
كلام نور
٨٣ ص
(٧٩)
غيبت امام زمان، عليه السلام، در نگاه على، عليه السلام
٨٣ ص
(٨٠)
حكمتهاى غيبت
٨٣ ص
(٨١)
پرسش شما، پاسخ موعود
٨٥ ص
(٨٢)
حامى
٨٧ ص
(٨٣)
1 شيخيّه
٩١ ص
(٨٤)
عقايد و آراء
٩٢ ص
(٨٥)
فرقه هاى شيخيّه
٩٤ ص
(٨٦)
مسأله ركن رابع
٩٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - نگرشى به زيارت آل ياسين

نگرشى به زيارت آل ياسين‌

سيد مجتبى بحرينى‌

قسمت هفتم‌

السلام عليك فى آناء ليلك و أطراف نهارك‌

سلام بر تو در همه ساعتهاى شبت و در همه اطراف و جوانب روزت‌

اين جمله از سلام بيانگر درود بر آن وجود مقدس در همه اوقات است.

در لغت مى‌خوانيم:

الآن: ظرف للوقت الذى أنت فيه. آناءالليل: ساعاته.[١]

آن ظرف است براى وقتى كه در آن هستى و آناءالليل ساعات شب است.

امين الاسلام طبرسى گويد:

در مفرد آناء دو قول است يكى إنى مثل نحْى و ديگر إنى مثل مِعى و اخفش انْو آورده است.[٢]

آن: وقت، هنگام، لحظه‌اى كه در آنى، دم، وقت حاضر، متوسط ميان ماضى و مستقبل، اندك زمان. جمع: آنات ... آناء (جمع إنْى و أنْى و إنو): ساعتها، هنگامها، وقتها. آناءالليل: كرانه‌ها و ساعتهاى شب، اوقات شب.[٣]

از آنچه آورديم استفاده مى‌شود كه آناء جمع آن نيست. جمع آن آنات است. آناء جمع إنْى و إنَى و أنْى و إنْو است و به معناى ساعتها و وقتها است. آناء ليل ساعات و اوقات شب است. اطراف جمع طرْف و طرَف است كه به اين معانى آمده است: كنار هر چيزى، آخر هر چيزى، ناحيه و جهت.[٤] شايد در اينجا همان معناى اول مناسب‌تر باشد.

حاصل و نتيجه اين جمله سلام چنين مى‌شود كه در همه ساعات شب و اول و آخر روز به حضرتش سلام مى‌كنيم؛ سلام صبحگاهى و درود شامگاهى.

چنين به نظر مى‌رسد كه تعبير اين سلام مستفاد از اين آيه شريفه قرآن است:

... وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى‌.[٥]

مرحوم طبرسى مى‌گويد:

كسانى كه تسبيح را در اين آيه به معناى ظاهرش گرفته‌اند گفته‌اند مقصود مداومت بر تسبيح و تمجيد در عموم اوقات است.[٦]

نتيجه، در اين جمله زيارت مى‌توانيم بگوييم: مقصود عرض سلام و درود و اظهار انقياد و ادب در جميع اوقات و ساعات روز و شب است و خصوص اول و آخر و دو طرف روز مورد نظر نيست. يعنى، سلام بر تو هميشه و در همه آناء ليل و ساعات شب و در همه اوقات و آنات روز. شايد اين معنى مناسب‌تر از معناى گذشته باشد.

به عبارت ديگر، گويا زائر مى‌خواهد در اين سلام قيد زمان را بردارد و حجاب وقت را بدرد: سلام من بر آن وجود مقدس هميشگى است؛ قيد وقتى و شرط زمانى ندارد. مى‌خواهم هميشه و پيوسته بر آقا و مولايم عرض سلام داشته باشم.