ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - ٢ احساس پوچى و سردرگمى معنوى
عصر امام خمينى
قسمت پنجم
مير احمدرضا حاجتى
اشاره: در شمارش و بررسى برخى از عوامل رويكرد دينى و معنوى انسان عصر حاضر، حقيقتجويى فطرى و نياز ذاتى او به خداپرستى و يك جهانبينى الهى كه واقعيت وجودى او و جهان و هستى پيرامونش را به بهترين وجه براى او تفسير نمايد، در صدر عوامل و بعنوان اولين عامل برشمرده، مورد بررسى مختصرى قرار داديم.
و حال احساس پوچى و سردرگمى معنوى و خلاء روحى ناشى از فقدان اين جهانبينى و اعتقاد واقعى به خداوند را به عنوان دومين عامل مورد بررسى قرار مىدهيم.
٢. احساس پوچى و سردرگمى معنوى
هنگامى كه بشريت از منبع فياض تعاليم وحيانى محروم گشت و از درك راز هستى و آفرينش و هدف زندگى بالتبع عاجز شد و عنان روح و فكر خود را به دست كوران عصا به دستى داد كه حتى از درك حقيقت حوادث پيرامون خود ناتوان بودند، شاهد تولد مولودى شوم و پليد بود كه در گذر زمان آن مولود تبديل و به هيولايى خطرناك شد، هيولايى كه امروزه براى بلعيدن حيات آدمى و آرامش فكرى و روحى او و اميدوارى او به زندگى و ... چنگ و دندان نشان مىدهد.
و اين در حالى است كه بشر معاصر از اضطراب و احساس پوچى همه جانبه حاكم بر زندگى خود بشدت خسته و دلزده گرديده است. اضطراب، نيهيليسم و پوچانگارى كشندهاى كه معلول سرسپردگى كامل انسان عصر ما بر تعاليم غيروحيانى بلكه وحى ستيز و ضددينف افرادى همچون فرويد و فويرباخ و ... مىباشد. همانها كه خدا را مخلوق مشكلات روانى انسان مىدانستند و قائل بودند كه گزارههاى دينى معانى منطقى نداشته و تحققپذير نيستند كه نتيجه عادى اين القائات چيزى نبود جز تصوير جهانى پوچ، بىهدف، خشك و بىروح و انزواى دين بعنوان منجى اصلى بشريت از صحنه تنظيم مناسبات و روابط اجتماعى و ... جامعه، و در نهايت توليدات وسيع انسانهاى پوچ و بىهدف.
اوژن يونسكو نمايشنامهنويس ٨٢ ساله مشهور فرانسوى در آخرين مصاحبه مطبوعاتى خود در پاسخ اين سؤال كه چه پيامى براى مردم