ماهنامه موعود
(١)
شماره بيست و يكم
١ ص
(٢)
فهرست مطالب
١ ص
(٣)
هشدار! چشمى نگران ماست
٢ ص
(٤)
باز هم نامه
٤ ص
(٥)
فاطمه عليهاالسلام راز آفرينش زن
٦ ص
(٦)
فاطمه، عليهاالسلام، و على، عليه السلام
٦ ص
(٧)
فاطمه و زينب
٧ ص
(٨)
فاطمه و حسن
٧ ص
(٩)
فاطمه و محمد، صلّى اللّه عليه وآله
٧ ص
(١٠)
فاطمه و خدا
٧ ص
(١١)
غفلت و غيبت
٨ ص
(١٢)
1 انجمن قرآن(Al -Quran Society) ؛
١٢ ص
(١٣)
2- حديث(Hadeeth )
١٢ ص
(١٤)
3- حديث الثقلين(Hadith al -Thaqalayn) ؛
١٢ ص
(١٥)
4 پايگاه داده هاى حديث(Al -Hadith Database) مربوط به دانشگاه اينديانا- آمريكا؛
١٣ ص
(١٦)
5- سنت و حديث(Sunnah and Hadith)
١٣ ص
(١٧)
6- صفحه اسلامى(Islamic Page)
١٣ ص
(١٨)
7- صفحه اسلامى السنّة(Al -Sunnah Islamic Page)
١٣ ص
(١٩)
8 انجمن اسلامى كالج دانشگاه لندن
١٣ ص
(٢٠)
درآمدى بر استراتژى انتظار
١٤ ص
(٢١)
3- آرمان جايگزين
١٤ ص
(٢٢)
بزرگترين درد عالم
١٨ ص
(٢٣)
شعر و ادب
٢٢ ص
(٢٤)
به رنگ دعا
٢٢ ص
(٢٥)
نماز من تويى
٢٢ ص
(٢٦)
انتظار
٢٢ ص
(٢٧)
اگر بازآيى
٢٣ ص
(٢٨)
در مزرعه دل
٢٣ ص
(٢٩)
سوره رحمت
٢٤ ص
(٣٠)
فرمانرواى مملكت ناز
٢٤ ص
(٣١)
على در قرآن
٢٥ ص
(٣٢)
2- على صالح اهل ايمان
٢٥ ص
(٣٣)
سفير نامدار
٢٦ ص
(٣٤)
نقش تاريخى على بن مهزيار در احياء ميراث فرهنگى شيعه
٢٧ ص
(٣٥)
نقد شبهه تشرف على بن مهزيار به محضر امام زمان، عليه السلام
٢٩ ص
(٣٦)
شهر گنبدهاى فيروزه اى
٣٠ ص
(٣٧)
حماسه دينى در ادب پارسى
٣٢ ص
(٣٨)
در مطبوعات
٣٧ ص
(٣٩)
اعتراض عليه ممنوعيت نيايش در مدارس آمريكا بالا گرفت
٣٧ ص
(٤٠)
رشد اسلام در آمريكا
٣٧ ص
(٤١)
خوشا دردى كه درمانش تو باشى
٣٨ ص
(٤٢)
عصر امام خمينى
٤٤ ص
(٤٣)
2 احساس پوچى و سردرگمى معنوى
٤٤ ص
(٤٤)
آسيبهاى فردى و اجتماعى جوامع غربى
٤٦ ص
(٤٥)
جاده آبى
٥٠ ص
(٤٦)
سبكتر از تمام قاصدكها
٥١ ص
(٤٧)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٥٢ ص
(٤٨)
سفر به سرزمين عشق
٦٢ ص
(٤٩)
پيغام سروش
٧٠ ص
(٥٠)
منشأ شبهه
٧٣ ص
(٥١)
نظريه علامه مجلسى
٧٣ ص
(٥٢)
نظريه محقق خوئى
٧٣ ص
(٥٣)
نظريه علامه شوشترى
٧٤ ص
(٥٤)
پاسخ به يك سؤال درباره مدفن على بن مهزيار
٧٤ ص
(٥٥)
آه سحر (ادعيه امام عصر، عجل الله تعالى فرجه)
٧٦ ص
(٥٦)
بخش اول
٧٧ ص
(٥٧)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٧٧ ص
(٥٨)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٧٧ ص
(٥٩)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٧٧ ص
(٦٠)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدام آن حضرت
٧٧ ص
(٦١)
2 دعاهاى شخصى كه در رابطه با حضرت براى خود دعا مى نماييم
٧٧ ص
(٦٢)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٧٨ ص
(٦٣)
بخش دوم
٧٨ ص
(٦٤)
1 دعاى ندبه
٧٩ ص
(٦٥)
2 دعاى عهد
٧٩ ص
(٦٦)
3 زيارت آل ياسين
٧٩ ص
(٦٧)
4 زيارت حضرت در حرم سامرا
٧٩ ص
(٦٨)
5 زيارت امام زمان، عليه السلام، در سرداب مقدس
٧٩ ص
(٦٩)
6 صلوات بر امام زمان
٨٠ ص
(٧٠)
7 زيارت حضرت پس از نماز صبح
٨٠ ص
(٧١)
8 دعا در زمان غيبت
٨٠ ص
(٧٢)
9 زيارت امام زمان، عليه السلام، در روز جمعه
٨٠ ص
(٧٣)
10 دعا براى حضرت در شب نيمه شعبان
٨٠ ص
(٧٤)
11 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در روز جمعه
٨٠ ص
(٧٥)
12 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در سرداب مقدس
٨٠ ص
(٧٦)
13 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در زمان غيبت
٨١ ص
(٧٧)
ميعادگاه منتظران
٨٢ ص
(٧٨)
كلام نور
٨٣ ص
(٧٩)
غيبت امام زمان، عليه السلام، در نگاه على، عليه السلام
٨٣ ص
(٨٠)
حكمتهاى غيبت
٨٣ ص
(٨١)
پرسش شما، پاسخ موعود
٨٥ ص
(٨٢)
حامى
٨٧ ص
(٨٣)
1 شيخيّه
٩١ ص
(٨٤)
عقايد و آراء
٩٢ ص
(٨٥)
فرقه هاى شيخيّه
٩٤ ص
(٨٦)
مسأله ركن رابع
٩٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٤ - پاسخ به يك سؤال درباره مدفن على بن مهزيار

بودن، او پسر مهزيار است نه على بن مهزيار. شيخ صدوق و نجاشى هم تصريح نموده‌اند كه ابراهيم بن مهزيار برادر على بن مهزيار است.

نظريه علامه شوشترى‌

ايشان در باب على بن ابراهيم بن مهزيار اين قصه را به نقل از كمال‌الدين شيخ صدوق و كتاب الغيبة شيخ طوسى و دلايل‌الامامة طبرى ذكر مى‌كند و مضمون خبر كتاب الغيبة را ترجيح مى‌دهد.

عبارت وى اينچنين است:

فى خبر رواه غيبة الشيخ و الكتاب المعروف بدلايل الطبرى رؤيته الحجة، عليه‌السلام، فى خبر طويل، و بدله الاكمال فى خبر ب على بن مهزيار على نقل البحار من الاكمال و لكن الذى وجدت فى الاكمال عدم التبديل، نعم بدله خبر آخر ب ابراهيم بن مهزيار و مضمون خبر الغيبة أصحّ.[١]

نويسنده مذكور در باب على بن مهزيار ضمن انتقاد از مصنف يعنى مرحوم مامقانى در كتاب تنقيح‌المقال به خاطر اشتباهى كه در اين زمينه از وى رخ داده و قائل به تشرف على بن مهزيار شده، بشدت اين قصه را به خاطر تقدم زمان فوت على بن مهزيار بر زمان غيبت رد مى‌كند، بلكه حتى قصه تشرف ابراهيم يا فرزندش على را مورد اشكال قرار مى‌دهد (بخاطر وجود اشاره به برادرى براى امام زمان، عليه‌السلام) و آن را مجعول مى‌داند.

اما همانطور كه گفته شد اين اشكال در روايت كتاب الغيبة شيخ طوسى و كتاب دلايل‌الامامة طبرى وجود ندارد. بنابراين اشكالى ندارد كه ما قصه تشرف را به استناد اين دو كتاب به على بن ابراهيم بن مهزيار نسبت دهيم. كمااينكه خود شيخ شوشترى روايت كتاب الغيبة را صحيح و بلكه اصح دانسته است.

عبارت حاج شيخ شوشترى چنين است:

ثُمّ إنّ المصنف خبط و خلط فى كون على بن مهزيار هذا على بن ابراهيم بن مهزيار نسبت إلى جده تجوراً. و إنّه بقى إلى زمان الغيبة إستنادا إلى أخبار روى الإكمال خبرين منها فى رؤية على بن ابراهيم بن مهزيار و ابراهيم بن مهزيار الحجة، عليه‌السلام، على نقل البحار للخبر الاول عن الإكمال؛ و الا فالذى وجدنا فى الإكمال فى خبره الأوّل على بن ابراهيم بن مهزيار و روى الغيبة خبراً فى رؤية على بن ابراهيم بن مهزيار مع أن خبرى الإكمال موضوعان- كما حققناء فى ابراهيم بن مهزيار لتضمنهما وجود أخ للحجة، عليه‌السلام، غائب معه، و كيف! و لم يقل أحد فيه و لا فى أخيه ابراهيم كون مهزيار جده و كيف و قدمات هذا فى حياة العسكرى، عليه‌السلام، فروى الكافى، فى باب بعد باب حج مخالفه- عن ابراهيم بن مهزيار قال: كتبت إلى أبى محمد، عليه‌السلام، إنّ مولاك على بن مهزيار أوصى أن يحجّ عنه من ضيعة صير ربعها لك فى كلّ سنة حجة ...[٢]

پاسخ به يك سؤال درباره مدفن على بن مهزيار

در پايان براى تكميل اين بحث لازم است به يك سؤال پاسخ داده شود.

سؤال اين است كه:

از كجا معلوم است اين آرامگاه موجود در اهواز مربوط به على بن مهزيار است؟ شايد اين آرامگاه از آن على بن ابراهيم بن مهزيار است. يعنى همان كسى كه خدمت امام زمان، عليه‌السلام، مشرف شده و مردم اشتباهاً او را به نام على بن مهزيار مى‌خوانند.

جواب اينست كه:

اولًا: نه تنها مردم اين آرامگاه را مربوط به على بن ابراهيم بن مهزيار نمى‌دانند، بلكه در هيچ كتاب معتبرى به اين مطلب اشاره نشده است (تا جايى كه تحقيق و تتبع شده است.)

ثانياً: آنچه را كه خواص و عوام اهواز اباً عن جد بر زبان مى‌رانند اين است كه اين آرامگاه مربوط به على بن مهزيار است و شكى نيست كه شهرت مردمى مادامى كه دليل قويترى بر خلاف آن نباشد مى‌تواند دليل انتساب آرامگاه به شخص خاصى باشد.

ثالثاً: بر اساس حديثى كه علامه مجلسى در بحارالانوار از تهذيب شيخ طوسى نقل نموده، آمده است كه على بن مهزيار نامه‌اى به امام جواد، عليه‌السلام، نوشته و در آنجا