ماهنامه موعود
(١)
شماره بيست و يكم
١ ص
(٢)
فهرست مطالب
١ ص
(٣)
هشدار! چشمى نگران ماست
٢ ص
(٤)
باز هم نامه
٤ ص
(٥)
فاطمه عليهاالسلام راز آفرينش زن
٦ ص
(٦)
فاطمه، عليهاالسلام، و على، عليه السلام
٦ ص
(٧)
فاطمه و زينب
٧ ص
(٨)
فاطمه و حسن
٧ ص
(٩)
فاطمه و محمد، صلّى اللّه عليه وآله
٧ ص
(١٠)
فاطمه و خدا
٧ ص
(١١)
غفلت و غيبت
٨ ص
(١٢)
1 انجمن قرآن(Al -Quran Society) ؛
١٢ ص
(١٣)
2- حديث(Hadeeth )
١٢ ص
(١٤)
3- حديث الثقلين(Hadith al -Thaqalayn) ؛
١٢ ص
(١٥)
4 پايگاه داده هاى حديث(Al -Hadith Database) مربوط به دانشگاه اينديانا- آمريكا؛
١٣ ص
(١٦)
5- سنت و حديث(Sunnah and Hadith)
١٣ ص
(١٧)
6- صفحه اسلامى(Islamic Page)
١٣ ص
(١٨)
7- صفحه اسلامى السنّة(Al -Sunnah Islamic Page)
١٣ ص
(١٩)
8 انجمن اسلامى كالج دانشگاه لندن
١٣ ص
(٢٠)
درآمدى بر استراتژى انتظار
١٤ ص
(٢١)
3- آرمان جايگزين
١٤ ص
(٢٢)
بزرگترين درد عالم
١٨ ص
(٢٣)
شعر و ادب
٢٢ ص
(٢٤)
به رنگ دعا
٢٢ ص
(٢٥)
نماز من تويى
٢٢ ص
(٢٦)
انتظار
٢٢ ص
(٢٧)
اگر بازآيى
٢٣ ص
(٢٨)
در مزرعه دل
٢٣ ص
(٢٩)
سوره رحمت
٢٤ ص
(٣٠)
فرمانرواى مملكت ناز
٢٤ ص
(٣١)
على در قرآن
٢٥ ص
(٣٢)
2- على صالح اهل ايمان
٢٥ ص
(٣٣)
سفير نامدار
٢٦ ص
(٣٤)
نقش تاريخى على بن مهزيار در احياء ميراث فرهنگى شيعه
٢٧ ص
(٣٥)
نقد شبهه تشرف على بن مهزيار به محضر امام زمان، عليه السلام
٢٩ ص
(٣٦)
شهر گنبدهاى فيروزه اى
٣٠ ص
(٣٧)
حماسه دينى در ادب پارسى
٣٢ ص
(٣٨)
در مطبوعات
٣٧ ص
(٣٩)
اعتراض عليه ممنوعيت نيايش در مدارس آمريكا بالا گرفت
٣٧ ص
(٤٠)
رشد اسلام در آمريكا
٣٧ ص
(٤١)
خوشا دردى كه درمانش تو باشى
٣٨ ص
(٤٢)
عصر امام خمينى
٤٤ ص
(٤٣)
2 احساس پوچى و سردرگمى معنوى
٤٤ ص
(٤٤)
آسيبهاى فردى و اجتماعى جوامع غربى
٤٦ ص
(٤٥)
جاده آبى
٥٠ ص
(٤٦)
سبكتر از تمام قاصدكها
٥١ ص
(٤٧)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٥٢ ص
(٤٨)
سفر به سرزمين عشق
٦٢ ص
(٤٩)
پيغام سروش
٧٠ ص
(٥٠)
منشأ شبهه
٧٣ ص
(٥١)
نظريه علامه مجلسى
٧٣ ص
(٥٢)
نظريه محقق خوئى
٧٣ ص
(٥٣)
نظريه علامه شوشترى
٧٤ ص
(٥٤)
پاسخ به يك سؤال درباره مدفن على بن مهزيار
٧٤ ص
(٥٥)
آه سحر (ادعيه امام عصر، عجل الله تعالى فرجه)
٧٦ ص
(٥٦)
بخش اول
٧٧ ص
(٥٧)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٧٧ ص
(٥٨)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٧٧ ص
(٥٩)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٧٧ ص
(٦٠)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدام آن حضرت
٧٧ ص
(٦١)
2 دعاهاى شخصى كه در رابطه با حضرت براى خود دعا مى نماييم
٧٧ ص
(٦٢)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٧٨ ص
(٦٣)
بخش دوم
٧٨ ص
(٦٤)
1 دعاى ندبه
٧٩ ص
(٦٥)
2 دعاى عهد
٧٩ ص
(٦٦)
3 زيارت آل ياسين
٧٩ ص
(٦٧)
4 زيارت حضرت در حرم سامرا
٧٩ ص
(٦٨)
5 زيارت امام زمان، عليه السلام، در سرداب مقدس
٧٩ ص
(٦٩)
6 صلوات بر امام زمان
٨٠ ص
(٧٠)
7 زيارت حضرت پس از نماز صبح
٨٠ ص
(٧١)
8 دعا در زمان غيبت
٨٠ ص
(٧٢)
9 زيارت امام زمان، عليه السلام، در روز جمعه
٨٠ ص
(٧٣)
10 دعا براى حضرت در شب نيمه شعبان
٨٠ ص
(٧٤)
11 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در روز جمعه
٨٠ ص
(٧٥)
12 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در سرداب مقدس
٨٠ ص
(٧٦)
13 دعا براى امام زمان، عليه السلام، در زمان غيبت
٨١ ص
(٧٧)
ميعادگاه منتظران
٨٢ ص
(٧٨)
كلام نور
٨٣ ص
(٧٩)
غيبت امام زمان، عليه السلام، در نگاه على، عليه السلام
٨٣ ص
(٨٠)
حكمتهاى غيبت
٨٣ ص
(٨١)
پرسش شما، پاسخ موعود
٨٥ ص
(٨٢)
حامى
٨٧ ص
(٨٣)
1 شيخيّه
٩١ ص
(٨٤)
عقايد و آراء
٩٢ ص
(٨٥)
فرقه هاى شيخيّه
٩٤ ص
(٨٦)
مسأله ركن رابع
٩٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - نگرشى به زيارت آل ياسين

نمونه‌ها چونان چراغى راه را مى‌نمايانند، گردنه‌ها و عقبه‌ها را جلوه‌گر مى‌كنند، انگيزه حركت مى‌آفرينند و بالاخره يك آرمان را واقعى، ملموس و ممكن نشان مى‌دهند.

اين نمونه‌ها در وقت افتادن و خستگى دوباره از جاى جستن را ممكن مى‌سازند چنان‌كه بازو در بازوى آنان مى‌توان تا بى‌نهايت رفت. آنها در عين داشتن كمال، نيل به كمال را در وجهه‌اى عمومى و عام شدنى اعلام مى‌كنند و على‌رغم حضور در ساحتى والا در ميان مردم و با آنان مى‌زيند و فراز و نشيب‌ها را با آن طى مى‌كنند. حضور ملموس و محسوس نمونه‌ها بر فرش زمين باعث گشوده شدن راه‌ها و معبرها مى‌شود. دستگيرى كه به دليل وسعت وجود همه خلل و فرج را مسدود مى‌سازند و در هيچ موضوعى و پيشامدى پاسخ نمى‌دانم نمى‌دهند. شايد از همين روست كه آخرين ويژگى را در جامعيت و واقعى بودن يك آرمان و پيشنهاد اعلام داشتم.

همه الگوهاى پيشنهادى از مشكل بزرگى رنج مى‌برند؛ عدم جامعيت.

وقتى جريان روشنفكرى دين را از سياست جدا مى‌كند، معترف به آن است كه به بخشى از نيازها و يا تمنيات طبيعى آدمى كارى ندارد، نمى‌شناسدش، پاسخ روشنى برايش ندارد و از اين رو رهايش مى‌كند. وقتى سكولاريسم و سوسياليسم به جهان مادى مى‌پردازند و قلم نفى بر عالم روحانى و ملكوتى مى‌كشد استعداد مرگ و نيستى را در خود مى‌پرورد.

مرگ سرنوشت محتوم همه طرح‌هايى است كه تنها به بخشى از وجود آدمى توجه مى‌كنند.

چگونه مى‌توان به بخش حيوى و جسمى آدمى پرداخت امّا از نفس او و همه آنچه را كه بارز مى‌سازد و همه قواى پنهان و آشكارش غافل ماند، به همان سان كه نمى‌توان از روح نهفته در سينه آدمى غفلت كرد و تعلق خاطر او را به عالم امر و ساحت ملكوت به فراموشى سپرد.

اگر آدمى را يافتيد كه قادر به ترك تام و تمام جسم يا نفس خود باشد، مى‌توانيد اميدوار باشيد الگوهاى پيشنهادى يك وجهى و يك ساحتى هم مى‌توانند دوام و بقا آورند و مطلوب واقع شوند. حضور آدمى در عرصه خاك، انعكاس حضور موجودى است چند ساحتى، موجود غريبى كه در هر يك از ساحت‌ها وجهى از خود را بارز مى‌سازد و از هيچ كدام هم براى هميشه نمى‌تواند غفلت كند. از همين روست كه او سر در پى سخن و طرحى مى‌گذارد كه جامعيت را در عين ملموس بودن دستورالعمل‌هايش درك كند و پذيرايش شود.

و امّا بعد! بسيارى از سال‌هاى پس از جنگ را از كيسه خورديم، از گذشته دم زديم، مدال ايام ماضى را بر كنار سينه زديم و همه آنچه را كه‌