ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١١ - غفلت و غيبت
عليهالسلام، رجعت بكند و خوب ما مىدانيم كه رجعت انبيا بعد از ظهور امام زمان، عليهالسلام، است يعنى قبل از ظهور حضرت هيچكس رجعت نمىكند و اين يك بشارتى شد براى خود دوستان، البته نمىتوانيم قضاوت بكنيم، حق هم نداريم تاريخ تعيين بكنيم، اما دعا مىكنيم و اميدواريم كه آن ايام مبارك نزديك باشد و چشم شيعيان روشن بشود. آن روايتى كه وجود دارد اولين لحظه ظهور حضرت آن صبح جمعه كه آقا ظاهر مىشود، يك تحول عظيمى در جامعه شيعه ايجاد مىشود يعنى مثل اينكه، شيعيان احساس مىكنند از يتيمى درآمدهاند، گويا احساس مىكنند پدر حقيقى آنها ظاهر شده در روايت دارد كه خيلى شيعيان شاد مىشوند و الآن ما هم تصورش را كه بكنيم همينطور است آن لحظهاى كه آقا ظاهر مىشوند همينطور است خود اينها وقتى گفته بشود حالت انتظار را در نسل جوان خيلى زياد مىكند. البته خواندن كتاب و يا معرفى امام زمان، عليهالسلام، به عنوان يك انسان كامل به نسل امروز اينها هر كدامش عامل خيلى مؤثرى است در اينكه افراد بشناسند. مسلماً كسى كه آقا را نمىشناسد انتظار هم ندارد. به درجه شناختى كه افراد پيدا مىكنند انتظار دارند. آن درجه بالاى انتظار هم من فكر مىكنم مصلحت نيست؛ زيرا اگر افراد بخواهند حقيقتاً منتظر آقا بشوند يك حالتى پيدا مىكنند كه اصلًا ديگر زندگى بر آنها تلخ مىشود اصلًا غذا نمىتوانند بخورند در دورى آقا. من شنيدم يكى از آقايان كه فعلًا از دار دنيا رفتهاند، خدا رحمتشان بكند، يك مدتى يك همچنين حالتى پيدا كرده بودند كه ديگر در خانه نشسته بودند و هيچ كارى نمىتوانستند بكنند. همينطور شبانهروز گريه مىكردند تا اينكه از طرف خود حضرت پيغام برايشان آمده بود كه من ديگر راضى نيستم در فراق من گريه بكنيد. لذا گر چه كه مصلحت نيست كه مردم در فراق حضرت در اين حد زندگى برايشان تلخ شود كه نتوانند اصلًا زندگى روزمرهشان را [بكنند] اما اين انتظارى هم كه ما داريم خيلى ضعيف است. خدا رحمت كند آيةالله مولوى بودند در مشهد، ايشان هم سال گذشته فوت شدند، و تشرفاتى هم ايشان داشتند خدمت حضرت. يك موقع خدمت ايشان بوديم همين سؤال مطرح شد، بحث انتظار، ايشان فرمودند: برويد دعا كنيد. ما همگىمان دروغ مىگوييم كه منتظر آقا هستيم. برويد دعا كنيد بخواهيد كه خداى متعال يك ذره حالت انتظار را در ما ايجاد بكند. حقيقتاً مضامين دعاى ندبه كاشف از اين هست ديگر اگر كسى واقعاً منتظر حضرت باشد آن جملات دعاى ندبه راجع به او صدق مىكند كه دنبال يك رفيق مىگردد كه در گريه كردن كمكش بكند در فراق آقا: هل من معين فأطيل معه العويل و البكاء هل من جذوع فأساعد جزعه إذا خلا ...؛ [آيا كمكى باشد كه به همراه او ناله و گريه را طولانى كنم، آيا بىتابى هست كه مساعدت كنم، با زارى او گاهى كه تنهاست] يعنى دنبال جزع كننده مىگردد. آدمى كه جزع [مىكند] يعنى فرياد مىكشد بىاختيار آن حالت انتظارها اين است اميدواريم خداى متعال ما را از منتظرين آقا قرار بدهد گر چه نيستيم اما اميد اين را داريم كه قبول بكند و بتوانيم حالت انتظار را هم كه نمىتوانيم در جامعه خودمان ايجاد بكند.
نقش دستگاههاى فرهنگى و مطبوعات و ... در زمينه آمادگى مردم را چگونه ارزيابى مىكنيد؟
در مورد نقش مطبوعات و مجلهها دو نكته قابل توجه است؛ اول اينكه مطبوعات نقش اساسى دارند در انتقال افكار دينى به مردم. نكته دوم اينكه خوراك مطبوعات و اينكه آنها چه مطالبى را منتقل كنند نكته خيلى مهمى است. براى روشنتر شدن موضوع به روايتى از امام هشتم، عليهالسلام، اشاره مىكنم. آن حضرت در اين روايت مىفرمايد: رحم الله من أحيا أمرنا؛ خدا رحمت كند كسى را كه امر ما را زنده كند. راوى پرسيد: چگونه بايد امر شما را احيا بكنيم؟ فرمودند: يتعلّموا علومنا؛ اول علوم ما را ياد بگيريد، بعد تعليم مردم بدهيد، آن وقت يك جمله فرمودند: فإنّ الناس لو علموا محاسن كلامنا لاتّبعونا؛ اگر مردم زيباييهاى كلام ما را متوجه مىشدند تبعيت مىكردند از ما. اگر مطبوعات، مجلهها، هفتهنامهها، بتوانند از عالمان دين، عالمان مهذّب، استادان خوب حوزه، از استادان اخلاق، كسانى كه بخصوص در مسايل معنوى و عرفانى و در ارتباط با حضرت بقيةالله، ارواحنافداه، خيلى كار كردهاند و چه بسا خودشان تشرفاتى داشتهاند، اهل مكاشفه، اهل سير و سلوك هستند، اهل معنا هستند، استفاده بكنند اگر چه آنها معمولًا از بيان اين مسايل استنكاف مىكنند، و راضى نمىشوند كه اسمشان در مطبوعات مطرح بشود، اما لازم است حداقل چنين افرادى معرفى بشوند براى نسل جوان ما.
از اينكه فرصتى را در اختيار ما قرار داديد، متشكريم.
من هم از شما متشكرم. انشاءالله كه اين مطالب براى هدايت افراد مفيد باشد.
پىنوشتها:
[١]. سوره مائده (٥)، آيه ١٠١.
[٢]. مجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٥١، ص ٢١٩.
[٣]. همان، ج ٨٧، ص ٩٩.