ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧ - به مولايم امام عسكرى (ع)
قرآن ناطق
|
اى آفتاب مهر تو روشنگر وجود |
در پيشگاه حكم تو ذرّات، در سجود |
|
|
اى مير عسكرى لقب، اى فاطمىنسب |
آن را كه نيست مهر تو، از زندگى چه سود! |
|
|
علمت محيط، بر همه ذرّات كاينات |
فيضت نصيب، بر همه در غيب و در شهود |
|
|
تاريخ تابناك حياتت، گر اندك است |
بر دفتر مفاخر اسلاميان فزود |
|
|
عيسى دمى و پرتو رأى منير تو |
زنگار كفر از دل نصرانيان زدود |
|
|
اين افتخار گشته نصيبت كه از شرف |
در خانه تو مصلح كل ديده برگشود |
|
|
اى قبله مراد كه در بركة السّباع |
شيران به پيش پاى تو آرند سر فرود |
|
|
قربان ديدهاى كه به بزم تو فاش ديد |
جاى قدوم عيسى و موسى و شيث و هود |
|
|
قرآن ناطقى تو و قرآن پاك را |
الحق مفسّرى، ز تو شايستهتر نبود |
|
|
دشمن بدين كلام ستايد تو را كه نيست |
در روزگار، چون تو به فضل و كمال و جود |
|
|
شادى به نزد مردم غمديده نارواست |
جانها فداى لعل لبت كاين سخن سرود |
|
|
مدح شما، ز عهده مردم برون بُود |
اى خاندان پاك، كه يزدانتان ستود |
|
|
از نعمت ولاى شما خاندان وحى |
منّت نهاد بر همگان، خالق ودود |
|
|
اى پور هادى، اى حسن العسكرى ز لطف |
بپذير، از «مؤيد» دلخسته اين درود |