\* رويكرد مثبت و احترام‌آميز نسبت به مسائل جنسى، قيدى است كه در تعريف سازمان جهانى بهداشت آمده است. همچنين با وجود آموزه‌هاى دينى، نگاه ما به رابطه و مسائل جنسى نگاه پستى است. اين در صورتى است كه نسبت به خانواده و مسائل آن بسيار آرمانى و مقدّس نگاه مى‌كنيم.

جامعه ما از يك طرف تحت تأثير آموزه‌هاى دينى، آموزه‌هاى مدرن و آموزه‌هاى سنّتى و از طرف ديگر تحت تأثير تهاجم غربى مسيحيت و تهاجم فرهنگى عرفان‌هاى شرقى قرار گرفته است. وقتى سراغ آموزه‌هاى مسيحى برويد، درمى‌يابيد كه رابطه جنسى را بد مى‌دانند و ازدواج را براى فرار از زنا تجويز مى‌كنند. پولس هم مى‌گويد: اگر مى‌خواهيد مثل من تا آخر مجرّد بمانى، خوب است؛ امّا اگر صبر جنسى نداريد، ازدواج كنيد. بهتر اين است با مسيح ازدواج و خودتان را وقف خدا كنيد. اين در حالى است كه چنين حرفى در آموزه‌هاى دينى ما، به شدّت نهى شده است. در روايات متعدّد، بهترين بندگان خداوند، پيغمبران بودند: «مِن اخْلاقِ الأنبِيا كَثْرَةُ الطَّرُوقَه»؛[١] يعنى از ارتباطات جنسى كم نمى‌گذاشتند. در روايتى از امام صادق (ع) نقل شده است كه سه زن خدمت رسول خدا (ص) آمدند و يكى از آنها گفت: شوهرم گوشت نمى‌خورد. ديگرى گفت: شوهرم از بوى خوش دورى مى‌كند و سومى هم گفت: شوهرم رابطه جنسى برقرار نمى‌كند. رسول خدا (ص) در حالى كه ردايشان به روى زمين كشيده مى‌شد، از خانه خود خارج شدند و به منبر رفتند و پس از حمد و ثناى الهى فرمودند: «چه شده است كه گروهى از اصحاب من گوشت نمى‌خورند، بوى خوش به كار نمى‌برند و با زنان نزديكى نمى‌كنند؟ بدانيد كه من گوشت مى‌خورم، بوى خوش به كار مى‌برم و با زنان نزديكى مى‌كنم. پس هر كس از سنّت من روى گرداند، از من نيست.»[٢] نكته جالب و تعجّب‌آميز اين است كه تا اواخر قرن نوزدهم، جهان غرب به اينجا نرسيده بود كه زن هم نياز جنسى دارد؛ در حالى‌كه روايات ما توصيه مى‌كند در رابطه جنسى‌تان اين‌گونه عمل كنيد؛ چون زن هم نيازهايى دارد يا تصريح شده به اينكه در مسائل جنسى، زن چندين برابر مرد نيرومند است، امّا آن چيزى كه باعث خوددارى زن مى‌شود، حيا يا صبر جنسى‌[٣] است. به تعبيرى، اين مسئله شناخته شده است كه نياز جنسى كه نياز طبيعى و فطرى است و خداوند درون انسان قرار داده، بايد پاسخ مناسب هم دريافت كند؛ مخصوصاً كه در خدمت ارتقاى خانواده است. روايت عامّى از امام هفتم (ع) داريم كه اوقات خودتان را به چهار قسمت تقسيم كنيد: «عبادت، كار، ارتباط با مؤمنان (ارتباطات اجتماعى) و درك لذّت‌هاى حلال.»[٤] زير اين روايت آمده است كه اگر شما براى مورد چهارم وقت نگذاريد، در انجام دادن سه گزينه قبل موفّق نخواهيد بود.

آقاى دكتر عبدالعظيم كريمى، بحث تربيت طبيعى را مطرح مى‌كند