ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٨ - منصب هاى دولتى
هماهنگى بين متّحدان است؛ حتّى زمانى كه اين متّحدان قصد دارند تا سياست مماشات را با دشمنان ما در پيش بگيرند.
در طول جنگ تابستان ٢٠٠٦ م. در «لبنان»، پرل همچنين شروع به اظهار نظر كرد و اظهار داشت كه «اسرائيل» درگير يك نبرد وجودى با حزب الله است. پرل در صفحه نظرات شخصى نيويورك تايمز نوشت: اسرائيل حالا بايد ضربه مهلكى به كسانى كه خواستار نابودىاش هستند، وارد كند تا هيچ ترديدى مبنى بر اينكه سياست قبلى مماشات و تسليم به پايان رسيده است، نماند. اين بدين معناست كه يك اقدام حساب شده نظامى عليه حزب الله و زيربناهايش در لبنان و سوريه، تا آنجايى كه لازم است و بدون توجّه به حرفهاى بىارزش ديپلماتيك در تناسب يا عدم تناسب قدرت طرفين صورت گيرد. آنچه كه به نظر ديگران يك پاسخ نامتناسب به يك تعدّى و آدم ربايى كوچك است، در واقع براى ما يك پاسخ كاملًا مناسب به يك تهديد وجودى است كه در آن، اسرائيل در حال حاضر درگير است.[١]
پرل براى دههها از فعّاليت شمارى از انديشكدهها[٢] و گروههاى همسوى[٣] تندروT شامل «كميته خطر جارى»،[٤] پروژه قرن جديد آمريكايى، مؤسسه آمريكايى اينترپرايز، مؤسسه يهودى امور امنيت ملّى،[٥] مؤسسه هودسن و «مركز سياست امنيتى»[٦] حمايت مىكرد. پرل در سال ١٩٩٦ م. در يك گروه مطالعاتى شركت و گزارشى براى دولت نخست وزير «اسرائيل»، بنيامين نتانياهو، از حزب «ليكود» منتشر كرد. در آن گزارش از اسرائيل خواسته شده تا مذاكرات صلح در حال جريان را متوقّف كرده و استراتژىهاى جديدى براى شكل دادن به خاورميانه پيشنهاد مىكرد. يكى از موضوعات مورد بحث گروه، ايده حذف صدّام از قدرت در عراق، به عنوان هدف مهمّ استراتژيك اسرائيل، بود. همچنين اين گزارش[٧] با همكارى نويسندگانى، نظير داگلاس فيث، ديويد ورمسر[٨] و ميراو ورمسر،[٩] همكارى نزديك با «تركيه» و «اردن» براى مهار، بىثباتسازى و كنار زدن تهديدات منطقهاى و استفاده از نيروهاى نيابتى اسرائيلى مستقر در لبنان براى حمله به اهداف نظامى سورى در لبنان را توصيه مىكرد. اگر ثابت شود كه اين اقدامات كافى نيست، (اسرائيل بايد) به اهداف مشخّصى در سوريه حمله كند. علاوه بر اين، اسرائيل مىتواند با همكارى تركيه و اردن، محيط استراتژيك خود را با ضعيف كردن، مهار و عقب راندن سوريه شكل دهد. اين امر يك محور طبيعى[١٠] بين اسرائيل، «اردن» و يك عراق هاشمى و تركيه كه سوريه را تحت فشار گذاشته و از «شبه جزيره سعودى» جدا مىكند، خلق خواهد كرد. اين مىتواند مقدّمه ترسيم نقشه جديد خاورميانه باشد كه تهديدى براى تماميت ارضى سوريه است.
پرل در سال ١٩٩٨ م. نامهاى را از سوى پروژه قرن جديد آمريكايى