به كلينتون امضا كرد كه در آن استدلال شده بود: سياست جارى آمريكا نسبت به عراق نتيجه دلخواه را نخواهد داشت و اين سياست ممكن است به زودى ما را با تهديداتى بسيار جدّى كه بعد از پايان جنگ سرد سابقه ندارد، مواجه كند. تهديد از سوى عراق چنان بزرگ و عظيم جلوه داده شده بود كه تنها استراتژى قابل قبول، نابودى آن بود. احتمال اينكه عراق بتواند از سلاح‌هاى كشتار جمعى استفاده كند يا تهديد به كارگيرى آن را نمايد، در كوتاه مدّت، يعنى آمادگى براى اجراى اقدامات نظامى به جاى ديپلماسى كه به صورت آشكارى در حال شكست خوردن بود و در بلند مدّت، يعنى حذف صدّام حسين و رژيمش از قدرت. ديگر امضاكنندگان نامه، مقامات آينده دولت بوش، اليوت آبرامز، ريچارد آرميتاژ، جان بولتون، زلماى خليل‌زاد، پيتر رادمن، رابرت زوليك، رامسفلد و ولفوويتز بودند.

پرل در سال ٢٠٠١ م. در نامه‌اى ديگر از سوى پروژه قرن جديد آمريكايى به بوش بعد از حوادث يازده سپتامبر، استدلال كرد كه: حتّى اگر شواهد و مدارك موجود، ارتباط مستقيم عراق با حملات يازده سپتامبر را به اثبات نرساند، با اين حال، هرگونه استراتژى براى ريشه‌كنى تروريسم و حاميانش مى‌بايستى شامل يك اقدام جدّى براى حذف صدّام حسين از قدرت در عراق باشد. كوتاهى در اتّخاذ چنين اقدامى، شايد منجر به شكست قطعى و زود هنگام در جنگ عليه تروريسم بين‌المللى شود. بنابراين ايالات متّحده بايد حمايت كامل نظامى و مالى براى گروه‌هاى اپوزيسيون عراقى تأمين نمايد. از نيروى نظامى آمريكا بايستى استفاده كرد تا منطقه امنى در عراق ايجاد كند تا گروه‌هاى اپوزيسيون بتوانند در آن، برنامه‌هاى خود را اجرا كنند و نيروهاى آمريكايى بايستى به هر وسيله ممكن، آماده حمايت از تعهدّات ما نسبت به اپوزيسيون عراقى باشد. پرل به دليل لحن بسيار زننده و در بعضى مواقع، منافع تجارى مشكوكش كه در چند گزارش تحقيقى توسط روزنامه‌نگاران مورد توجّه بوده، بسيار مورد نكوهش قرار گرفته است. زمانى كه روزنامه‌نگار «نيويوركر»، سيمور هرش‌[١] به صورت مستند، فعّاليت‌هاى تجارى پرل در خاورميانه را با يك شركت سرمايه‌گذارى، به نام «ترايريم»[٢] بررسى نمود، پرل تهديد كرد كه عليه آن روزنامه‌نگار، به دادگاه شكايت خواهد كرد و اذعان داشت كه وى (هرش) نزديك‌ترين فرد در بين روزنامه‌نگاران آمريكايى به تروريست بودن است.[٣]

مقاله هرش با عنوان «ناهار با مديرعامل»[٤] امكان برخورد منافع ناشى از نقش دوگانه پرل به عنوان رئيس «شوراى سياست‌گذارى دفاعى» از يك‌سو و شريك شركت ترايريم، شركتى كه در صنايع امنيت داخلى و دفاعى مرتبط سرمايه‌گذارى كرده بود، از سوى ديگر را مورد بحث قرار مى‌داد. هرش شرح مى‌دهد كه چگونه پرل با عدنان خاشقجى،[٥]