ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - هفتم پرهيز از انديشه حرام
النَّارِ؛[١]
هر كس با زن نامحرمى دست دهد، در روز قيامت بسته در غل و زنجير بيايد و سپس دستور آيد كه او را به آتش برند.»
پنجم: پرهيز از شوخى با زنان نامحرم
با توجّه به اينكه شوخى با زنان نامحرم نيز يكى از عوامل تحريك جنسى به شمار مىآيد، در روايات از اين عمل نيز نهى شده است. در يكى از اين روايات به نقل از رسول اكرم (ص) در اين زمينه، چنين آمده است:
«وَ مَنْ فَاكهَ امْرَأَةً لَا يمْلِكهَا حُبِسَ بِكلِّ كلِمَةٍ كلَّمَهَا فِى الدُّنْيا أَلْفَ عَامٍ فِى النَّارِ وَ الْمَرْأَةُ إِذَا طَاوَعَتِ الرَّجُلَ فَالْتَزَمَهَا حَرَاماً أَوْ قَبَّلَهَا أَوْ بَاشَرَهَا حَرَاماً أَوْ فَاكهَهَا وَ أَصَابَ مِنْهَا فَاحِشَةً فعلىها مِنَ الْوِزْرِ مَا عَلَى الرَّجُلِ فَإِنْ غَلَبَهَا عَلَى نَفْسِهَا كانَ عَلَى الرَّجُلِ وِزْرُهَا؛[٢]
هر كس با زنى كه محرم او نيست شوخى كند، به ازاى هر كلمهاى كه در دنيا به آن زن گفته است، هزار سال [در آتش] نگه داشته شود و هرگاه زن، مرد را به خود بپذيرد و در نتيجه، مرد به حرام به او نزديك شود يا ببوسدش يا با وى نزديكى كند يا با او شوخى كند و مرتكب فحشايى شود، همان گناهى كه براى مرد است، براى او نيز باشد و چنانچه زن راضى نباشد و مرد با زور به وى دستدرازى كند، گناه آن زن نيز بر مرد است.»
ششم: پرهيز از شنيدن صداى نامحرم
يكى ديگر از عوامل مهمّ تحريك جنسى، شنيدن صداى نامحرم است. از اينرو در آموزههاى اسلامى سفارش شده است كه از همصحبتى با زنان نامحرم جز در موارد ضرورت خوددارى شود. امام على (ع) در اينباره مىفرمايند:
«تَسَربَلِ الحَياءَ و ادَّرِعِ الوَفاءَ و احفَظِ الإخاءَ و أقلِلْ مُحادَثَةَ النِّساءِ، يكمُلْ لك السَّناءُ؛[٣]
جامه شرم بپوش و زره وفادارى به تن كن و برادرى را نگه دار و با زنان كم سخن گوى تا بلندمرتبگى تو كامل شود.»
از امام صادق (ع) نيز در اين زمينه، چنين نقل شده است:
«فَرَضَ عَلَى السَّمْعِ أَنْ يتَنَزَّهَ عَنِ الِاسْتِمَاعِ إِلَى مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَ أَنْ يعْرِضَ عَمَّا لَا يحِلُّ لَهُ مِمَّا نَهَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْهُ وَ الْإِصْغَاءِ إِلَى مَا أَسْخَطَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَل؛[٤]
بر گوش فرض شده است كه از گوش دادن به آنچه خداوند حرام كرده دورى كند، از آنچه خداوند عزّوجلّ نهى كرده و شنيدنش بر آن حلال نيست، اعراض كند و به آنچه خداوند عزّوجلّ را ناخشنود و خشمگين مىكند، گوش ندهد.»
آن حضرت، در روايتى ديگر به فلسفه پرهيز از همصحبتى با زنان نامحرم اشاره و بر اين نكته تأكيد مىكنند كه اين همصحبتى مىتواند دام شيطان و مقدّمه در افتادن در گناهان بزرگتر باشد:
«حَدِيثُ النِّسَاءِ مِنْ مَصَائِدِ الشَّيطَانِ؛[٥]
همصحبتى با زنان [نامَحرم]، از دامهاى شيطان است.»
هفتم: پرهيز از انديشه حرام
خيال غير عفيفانه، هرچند عمل مشهود جنسى نيست، امّا نوعى