ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥ - پرسش و پاسخ
خود را از قيد و بندهاى ظالمانه و به دور از شأن و منزلت انسانى رها سازند و آزادمرد باشند.
پىنوشتها:
[١]. بحارالانوار، جلد ٤٤، ص ٢٩٢.
[٢]. در كربلا چه گذشت، ص ٨٨٩.
[٣]. الغدير، ج ١، ص ٢١١.
[٤]. ايران در دوره رضاخان، ص ٦٩، و ١٠٤ به بعد.
[٥]. مارتين كرامر يكى از مسؤولان و اعضاى فعال كنفرانس بينالمللى «تشيع، مقاومت، انقلاب» كه در سال ١٩٨٣ در مركز مطالعات اديان (وابسته به دانشگاه تلآويو) برگزار شد. (روزنامه جمهورى اسلامى، ٢٢ ارديبهشت ٧٨)
[٦]. قيام و انقلاب مهدى، عليهالسلام، ص ١١٠.
پرسش و پاسخ
آيا اين سخن درست است كه امام زمان (ع) با شمشير قيام خواهد كرد؟ چرا از ساير شيوهها استفاده نمىكنند. به علاوه با توجّه به پيشرفتهاى خارقالعاده بشر در زمينه صنايع نظامى، مگر شمشير مىتواند در مقابل اين سلاحهاى پيچيده كارايى داشته باشد؟
از دقت در مجموعه روايات مربوط به معارف امام زمان (ع) به وضوح معلوم مى شود كه قيام آن حضرت يك قيام مسلحانه خواهد بود و به اين حقيقت با تعابير مختلف اشاره شده است. زبد بن شحام مى گويد: امام زين العابدين (ع) مى فرمودند: در قائم ما چند سنت از سنن پيامبران وجود دارد ... سنتى كه از پيامبر اكرم (ص) دارند اين كه وى نيز همانند رسول اكرم (ص) با شمشير قيام خواهد كرد.[١]
در نوشته اى به خط امام حسن عسكرى (ع) آمده است: ... حجت خدا بر مردم با شمشير برهنه ظهور خواهند كرد تا حق را غلبه بخشند ...[٢]
عدم توجه به ساير قسمت هاى اين دسته از روايات يا روايت هاى ديگرى كه مضمون اين روايات را كامل مى سازند سبب شده است كه دوستان ناآگاه تصويرى مخدوش و نامناسب از مسأله ظهور امام زمان (ع) در ذهن داشته باشند و اين امر خود بستر و زمينه اى را فراهم ساخته است تا دشمنان آگاه از طريق تصرف در مفهوم يا ايجاد تحريف در متن و موضوع اين قبيل از روايات، حقيقت مسأله مهدويت را بر خلاف آن چه كه هست نشان دهند و حتى امروزه شاهد هستيم كه به كمك ابزارهاى تبليغاتى مدرن، اين مسأله را به عنوان يك انديشه خطرناكى كه فرهنگ و تمدن بشرى را تهديد مى نمايد معرفى مى كنند. ساختن فيلم هايى چون «نوسترآ داموس» از جمله اين فعاليت هاست كه در ضمن آن عوامل استكبار جهانى و صهيونيست بين الملل تلاش مى كنند كه «مهدى موعود» را ضد صلح و امنيت و جنگ طلب و ... معرفى نمايند و از اين طريق به تخطئه تفكر مهدويت مى پردازند.
در حالى كه اگر كسى اندك تأملى در اهداف كلى همه آيين هاى الهى و از جمله مكتب اسلام بنمايد به خوبى متوجه مى شود كه هدف اصلى تك تك احكام و قوانين و مقررات الهى حاكميت بخشيدن به ارزش هايى است كه كمترين نتيجه آن ها ايجاد صلح و آرامش و امنيت در جوامع است، تا در ساير آن همه افراد به كمال انسانى خويش دست يابند.
اگر در برخى از موارد سخن از شمشير و مبارزه و جهاد به ميان آمده است اين به شرايط و موقعيت هاى ويژه اى اختصاص دارد كه شيوه هاى ديگر مؤثر و نتيجه بخش نيستند.
بر اين اساس امام زمان (ع) نيز همانند پيامبر اكرم (ص) و اميرالمؤمنين (ع) نخست مخالفان را از طريق منطق و موعظه به پذيرش حقيقت دعوت مى كنند و بر شبهات و سئوالات و دغدغه هاى فكرى و اعتقادى آن ها مناسب ترين پاسخ را ارائه مى دهند و حجت را براى همگان تمام مى نمايند، در نتيجه اغلب افراد حقيقت خواه و غير مغرض نيز به راه راست هدايت شده مسير سعادت را در پيش مى گيرند. با اين همه در مقابل، تعدادى هم به جهت پيروى از هواهاى نفسانى چون اين دعوت را متعارض با منافع غير مشروع خود مى بينند با آن به مخالفت بر مى خيزند و از هيچ گونه ظلم و ستم و طغيان و سركشى و ... خوددارى نمى كنند. در چنين شرايطى كه منطق و استدلال و ارشاد و موعظه نتيجه اى در پى