ماهنامه موعود
(١)
شماره نوزده
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
سرمقاله
٤ ص
(٤)
رمز ماندگارى حسين، عليه السلام
٤ ص
(٥)
خليفه خدا، وارث زمين
٦ ص
(٦)
ادبيات فراق
١١ ص
(٧)
الهه عشق، شكيب و شهامت
١٢ ص
(٨)
تبارك الله از شاهكار خلقت تو، يا زينب!
١٢ ص
(٩)
درآمدى بر استراتژى انتظار
١٤ ص
(١٠)
حركت اول
١٦ ص
(١١)
حركت دوم
١٧ ص
(١٢)
حركت سوم
١٨ ص
(١٣)
كودكان انقلاب، نوجوانان جنگ، جوانان عصر سازندگى
٢٠ ص
(١٤)
حديث عشق و انتظار
٢١ ص
(١٥)
در مطبوعات
٢٢ ص
(١٦)
پايگاههاى حضرت ولى عصر (عج) بر روى شبكه اينترنت
٢٢ ص
(١٧)
اى بهار دلها
٢٥ ص
(١٨)
سال امام على عليه السلام
٢٦ ص
(١٩)
هدايت شده پيروز
٢٨ ص
(٢٠)
مهدى
٣٠ ص
(٢١)
امام مهدى و دنياى استكبار
٣٤ ص
(٢٢)
جمعه هاى انتظار
٣٧ ص
(٢٣)
در شعر شاعران شوريده حضرت
٣٧ ص
(٢٤)
عبّاس يعنى
٤٠ ص
(٢٥)
مرهم بر زخم
٤٠ ص
(٢٦)
خط خون
٤١ ص
(٢٧)
طاووس باغ بخش پايانى
٤٢ ص
(٢٨)
پيرامون نام تو
٤٩ ص
(٢٩)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه
٥٠ ص
(٣٠)
دعاى ندبه و عقائد كيسانيه
٥٠ ص
(٣١)
1- «كوه رضوى»
٥٠ ص
(٣٢)
2- «ذوطوى»
٥١ ص
(٣٣)
او مى آيد
٥٦ ص
(٣٤)
يك سبو عطش نگرشى بر موضوع دعا براى تعجيل فرج
٥٨ ص
(٣٥)
روايت چهارم
٥٨ ص
(٣٦)
1 اهميت دعاى فرج
٥٨ ص
(٣٧)
2 امر به كثرت دعا
٥٩ ص
(٣٨)
3 حتميت تاثير دعا
٥٩ ص
(٣٩)
4 معناى دقيقتر حديث
٦٠ ص
(٤٠)
5 انس به مساله ظهور
٦٠ ص
(٤١)
6 ظهور و فرج؛ آرمان اصلى شيعه
٦١ ص
(٤٢)
7 معقوليت ژرف
٦١ ص
(٤٣)
ماشَيح موعود يهود
٦٣ ص
(٤٤)
مقدمه
٦٣ ص
(٤٥)
بخش اول
٦٤ ص
(٤٦)
بخش دوم
٦٥ ص
(٤٧)
دوره قبل از ظهور ماشيح
٦٥ ص
(٤٨)
بخش سوم شخصيت ماشيح
٦٥ ص
(٤٩)
الف مشايح بشر خاكى
٦٥ ص
(٥٠)
بماشيح در هر دوره
٦٥ ص
(٥١)
منتقم دادگر
٦٧ ص
(٥٢)
1 طرح مساله
٦٧ ص
(٥٣)
2 مقدمه
٦٧ ص
(٥٤)
2- 1 برقرارى قسط و عدل هدف زمينى ارسال رسل و انزال كتب
٦٧ ص
(٥٥)
2- 2 اصالت اعتدال اخلاقى و رابطه آن با عدل اقتصادى، سياسى
٦٨ ص
(٥٦)
2- 3 «قانون» و «الگو» لازمه رسيدن به عدل جامع
٦٩ ص
(٥٧)
2- 4 نظام اسلامى، نظام امامت عدل نه امام عادل
٦٩ ص
(٥٨)
2- 5 ملازمه نظام امامت عدل و رسيدن به عدالت همه جانبه
٦٩ ص
(٥٩)
3- تبيين
٦٩ ص
(٦٠)
4- تكميل
٧٠ ص
(٦١)
چند درهم براى تبرك
٧١ ص
(٦٢)
نگرشى به زيارت آل ياسين قسمت چهارم
٧٢ ص
(٦٣)
كرب بلا حلقه ذكر خداست
٨١ ص
(٦٤)
ميعادگاه منتظران
٨٢ ص
(٦٥)
كلام نور
٨٢ ص
(٦٦)
پرسش و پاسخ
٨٥ ص
(٦٧)
مفهوم ولايت در حديث غدير
٩٠ ص
(٦٨)
واقعه روز غدير خم
٩١ ص
(٦٩)
دوم، منظور از «ولى» در روايت غدير چيست؟
٩٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠ - خليفه خدا، وارث زمين

حكومت وجود مبارك حضرت مهدى، ارواحنا فداه، از سنخ ميراث بهشت است، روزى جهان بهشت مى‌شود كه كسى كه به معناى تام، خليفه و وارث خداست، حكومتى كه ارث خداست، به معناى تام، به دست او برسد. آنگاه يك تمدنى پديد مى‌آيد كه عين تدين است، در چنين جامعه‌اى حد وسط كمال مردم، «ليقوم الناس بالقسط» است‌به‌[١] طورى كه اصلا مردم از ستم بدشان مى‌آيد، و حد اعلاى آن اين است كه به اين فكر كنند كه «ديگران هم بكنند آنچه مسيحا مى‌كرد».

اين همه فرشتگان كه مقاماتى دارند و انسانى كه مى‌تواند از حد فرشته بگذرد، چرا به آن مقام راه نيابد؟

آن بزرگوارى كه مى‌گويد:

بار ديگر از ملك قربان شودالبته تعبير «پران» هم در بعضى از نسخه‌ها هست؛ يعنى از او متقربتر و به خدا نزديكتر مى‌شوم، سرش همين است. اينكه گفته‌اند:

الصلوة قربان كل تقى.[٢]

نماز قربانى هر نمازگزار است، همين است.

تمام عبادتهاى بندگان «قربانى» است؛ زيرا قربانى عبارت است از عملى كه بنده را به خدا نزديك كرده و عامل تقرب باشد، هر كارى را كه انسان‌ «قربة الى‌الله» انجام دهد قربانى اوست. و اختصاص به ذبح و قربانى گوسفند و گاو در روز دهم ذى الحجه ندارد. در روايت ما آمده است‌ «الصلوة قربان كل تقى» و مشابه اين تعبير در مورد زكات هم آمده است كه زكات هم قربان است.[٣]

آن بزرگوار كه مى‌گويد:

بار ديگر از ملك قربان شوم‌از او هم به خدا نزديكتر مى‌شوم، آنجا جاى پر كشيدن نيست، اگر هم پر است، از باب:

مرغ باغ ملكوتم نيم از عالم خاك‌از آن سنخ پر كشيدنهاست.

اگر كسى مى‌تواند به آن مقام راه يابد، به آن حد نهايى نزديك مى‌شود. پس وجود مبارك حضرت ولى عصر، ارواحنا فداه، كه ظهور و حضور پيدا كرده است، همه كارهاى الهى از مجارى ادراكى و تحريكى او انجام مى‌شود و جامعه را به قسط و عدل سوق مى‌دهد، تا از آنجا سر پلى بسازد كه انسان چيزى را ببيند كه ديگران نمى‌بينند.

همه ما به نوبه خود در زندگى خود يك خواب خوبى ديده‌ايم، سر اينكه انسان يك خواب خوب مى‌بيند، آن است كه اولا، روح ما مجرد است، ثانيا، همه اسرار در جايگاه خود مضبوط است. و ثالثا، در هنگام خواب شواهد بيرونى كم است؛ يعنى گوش و چشم و ساير مجارى مزاحم ما نيستند. و رابعا، روح مجرد با اسرار موجود هماهنگ مى‌شود و چيزهايى را مى‌بيند، همانطور كه عده‌اى خواب خوبى مى‌بينند براى او حدى از انسانها همين معنا در بيدارى هم هست. اگر كسى گوش و چشم خود را كنترل كند:

ديگران هم بكنند آنچه مسيحا مى‌كردوجود مبارك حضرت هنگامى كه ظهور مى‌كند، بسيارى از صحابه و اصحاب او به اين مقام راه مى‌يابند. و مى‌فهمند آنچه زيبايى در عالم است، عكس زيباييهاى عالم ديگر است. وجود مبارك يوسف، عليه‌السلام، با همه جمال و جلالى كه داشت، عكسى از اوست. اگر شما يك بوستانى را ببينيد كه همه نعم در اين بوستان هست و عكسش را هم در روزنامه ببينيد، از اين عكس چقدر لذت مى‌بريد؟ عكس مگر چقدر عاكس را نشان مى‌دهد؟

تمام آنچه در اين جهان به عنوان زيبايى است، عكسى از اوست.

اين همه عكس مى و رنگ مخالف كه نمود يك فروغ رخ ساقى است كه در جام افتاد

وجود مبارك حضرت كه ظهور كرد، بسيارى از ياران او به اين مقام مى‌رسند كه ملكوت براى آنها روشن مى‌شود، اين هدف والاست.

در طليعه سوره مباركه ابراهيم آمده است:

الر، كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ.[٤]

فرمود اين قرآن براى اين نيامده كه مردم، آدم خوب شوند، آدم خوب شدن حد وسط است، اين قرآن آمده است تا مردم فرشته و نورانى شوند، نه اينكه بد نكنند، از بدى منزجر شوند. انسانهاى وارسته نه تنها به طرف بدى نمى‌روند، بدى به طرف آنها نمى‌آيد، تعبير قرآن كريم درباره بزرگان از انسانهاى نمونه اين نيست كه آنها به طرف بدى‌

ادامه در صفحه ٨٦


[١]. «دنياكم هذه ازهد عندى من عفطة عنز» نهج‌البلاغه، خطبه ٣.

[٢]. سوره آل عمران (٣) آيه ٢٦.

[٣]. سوره نساء (٤)، آيه ٥٤.

[٤]. سوره اعراف (٧)، آيه ١٢٨.

[٥]. سوره قصص (٢٨)، آيه ٥.

[٦]. ر. ك: المجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٢، ص ٢٩٢/ ٢٩٣، ج ١٣

[٧]. سوره فرقان (٢٥)، آيه ٥٨.

[٨]. سوره سبا (٣٤)، آيه ٣.

[٩]. سوره مريم (١٩)، آيه ٦٤.

[١٠]. سوره ق (٥٠)، آيه ١٥.

[١١]. سوره انفال (٨)، آيه ١٧.

[١٢]. همان.

[١٣]. سوره مؤمنون (٢٣)، آيه ١١.

[١٤]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٧٤.

[١٥]. سوره بقره (٢)، آيه ١٢٩؛ سوره آل عمران (٣)، آيه ١٦٤؛ سوره جمعه (٦٢)، آيه ٢.

[١٦]. سوره حديد (٥٧)، آيه ٢٥.

[١٧]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٨٢، ص ٣٠٧؛ ج ٧٨، ص ٦٠.

[١٨]. «الزكاة جعلت ... قربانا لاهل الاسلام». همان، ج ٣٣، ص ٤٥٠.

[١٩]. سوره ابراهيم (١٤)، آيه ١.