به موجب احاديث وارده از ناحيه پيامبر اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، و ائمه معصومين، عليهم‌السلام، مندرج در مصادر حديثى و كتب اختصاصى پيرامون حضرت بقيةالله مهدى منتظر، عجل الله تعالى فرجه، يكى از ويژگيهاى قيام جهانى آن حضرت رويارويى و جنگ با كفار و مشركين و مفسدين فى الارض است‌با سلاحهاى جنگى عصر پيغمبر (از جمله ذوالفقار يعنى شمشير پيغمبر) و ديگر وسائل از اين قبيل كه جهت آگاهى تفصيلى خوانندگان محترم را به مصادر مربوطه ارجاع مى‌دهيم.[١]

امام باقر، عليه‌السلام، در اين زمينه مى‌فرمايد:

... و اما شبهه من جده المصطفى، صلى‌الله‌عليه‌وآله، فخروجه بالسيف و قتله اعداء رسوله، صلى‌الله عليه‌وآله، و الجبارين و الطواغيت و انه ينصر بالسيف و الرعب و انه لا ترد له راية.[٢]

مهدى از اين جهت‌با جدش محمد مصطفى، صلى‌الله‌عليه‌وآله، شباهت دارد كه با شمشير قيام مى‌كند و دشمنان خدا و رسولش و زورگويان و طاغوتيان را به قتل مى‌رساند و با شمشير و ايجاد رعب و وحشت نصرت مى‌يابد و يارى مى‌شود و هيچ يك از پرچمهايش شكست‌خورده بر نخواهد گشت. همچنين امام صادق، عليه‌السلام، در پاسخ ابو خديجه كه از ايشان درمورد حضرت قائم سؤال كرده بود، فرمودند:

كلنا قائم بامر الله واحد بعد احد حتى يجى‌ء صاحب السيف فاذا جاء صاحب السيف جاء بامر غير الذى كان.[٣]

همه ما يكى پس از ديگرى قائم به امر خدا هستيم تا زمانى كه صاحب شمشير بيايد؛ پس آنگاه كه صاحب شمشير آمد برنامه و دستورى غير از آنچه بوده به اجرا درمى‌آورد.

گويا مراد حضرت از اين عبارت آن باشد كه پدرانش مامور به تقيه و مدارا بودند و او مامور به جهاد و براندازى ظلم و زور.

دهها حديث ديگر از اين قبيل وجود دارد كه همگى بيانگر قيام حضرت مهدى و رويارويى او با دشمنانش به وسيله شمشير و سلاح جنگى پيامبر اكرم و امير مؤمنان است. شكى نيست كه حضرتش هيچگونه استفاده‌اى از وسائل و نيروهاى تاخت و تاز فعلى دنيا نخواهد كرد.

با توجه به قيام عدل مآبانه اسلامى و انسانى آن بزرگوار به منظور برچيدن بساط ظلم و ستم و برقرارى عدل و داد از يك سو و ظالمانه بودن استفاده از هر نوع سلاحهاى جنگى فعلى از سوى ديگر معقول و قابل قبول نيست كه حضرتش از سلاحهاى جنگى- غير شمشير و نيزه- اين چنينى استفاده نمايد و قطره خونى را بنا حق بريزد يا ظالمانه به‌جان و مال مردم آسيب رساند.