ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٤ - كلام نور
آثار وسيعى كه انقلاب اسلامى به وجود آورده است نشان مىدهد كه چگونه (امام) خمينى برانگيزندهترين موضوعات مذهب شيعه را در جهت جنبش خود به كار بسته است. سياسى كردن مراسم ساليانه عاشورا يا همان فاجعه كربلا يكى از نمونههاى بارز اين اقدام است. در برگزارى مراسم سنتى عاشورا هدف از سوگوارى براى امام حسين، عليهالسلام، آن است كه شفاعت او را به دست آورند. شركتكنندگان در اين مراسم با غم و اندوه سوگوارى مىكنند و خود آزارى (سينهزنى- زنجيرزنى و ...) به عنوان نشانهاى از عزادارى مرسوم است. عاشوراى سنتى تظاهراتى است براى نشان دادن دلسوزى نسبت به امام حسين شهيد و نيز طلب رستگارى از طريق سوگوارى. اما در دهههاى اخير مراسم عاشورا سياسى شد و شخصيتهاى اصلى آن يعنى امام حسين شهيد و مخالف جبار او «يزيد» به مظاهر مبارزه هميشگى ميان ظلم و رستگارى مبدل شدند در هر عصرى يزيدى جديد ظهور مىكند و مبارزه با ظلم بر هر فرد مؤمنى واجب است ...[١]
از آنجا كه دشمنان خارجى و عوامل آگاه و ناآگاه داخلى آنها ياراى مخالفت مستقيم با اصل نهضت امام حسين، عليهالسلام، را ندارند لذا به شيوههايى چون ايجاد تحريف و انحراف در اصول و اهداف و محتواى پيامهاى مراسم سوگوارى امام حسين، عليهالسلام، و شكل خرافى دادن به قالب و ظاهر اين مراسم و همينطور ارايه تحليلهاى نادرست و تخطئه اصل اين مراسم و ... متوسل مىشوند. البته اين كار اختصاص به عصر ما ندارد كه با نوشتن مقالاتى تحت عنوان «خون به خون شستن محال آمد محال» تلاش مىشود تا از اهميت نهضت بىنظير عاشورا كاسته شده و اين مراسم رفته رفته به فراموشى سپرد شود؛ بلكه در تمم برهههاى تاريخى عمال قدرتهاى نامشروع يا فريبخوردگان سادهانديش به اين گونه از كارها دست زدهاند. به عنوان مثال فردى چون غزالى ضمن حرام دانستن مراسم سوگوارى امام حسين، عليهالسلام، مىگويد: «.. اين مراسم سبب تشديد خصومت و دشمنى در بين مسلمانان و طعن بر صحابه مىشود چرا كه طرفين منازعه در واقعه عاشورا (امام حسين، عليهالسلام، و يزيدبن معاويه و خود معاويه) هر كدام صاحب نظر بودند و اين واقعه به واسطه اختلاف در اجتهاد پيش آمده است وگرنه اين كار ناشى از دنياطلبى يا رياستطلبى امثال معاويه نبوده است!!!»
و در اين زمينه استاد شهيد مرتضى مطهرى مىنويسد:
... شخصى به نام محمدمسعود ضمن مقايسه عكسالعمل شيعيان با عملكرد و برخورد مسيحيان در مورد شهادت حضرت مسيح، عليهالسلام، (كه معتقدند حضرت عيسى، عليهالسلام، شهيد شده است) مىنويسد: ملتى كه هزار سال بر شهادت شهيد خود گريه كند و متأسف باشد؛ ناچار ملتى زبون و بىدست و پا و فرار كن از معركه بار مىآيد ولى ملتى كه دو هزار سال شهادت شهيدش را جشن بگيرد خواه ناخواه ملتى قوى و نيرومند و فداكار است ...[٢]
عليرغم اين همه تلاش كه حداقل با هدف كاستن از اهميت مراسم بزرگداشت خاطره عاشورا انجام گرفته است به بركت تلاشهاى بىوقفه و طاقتفرساى پاسداران مرزهاى فرهنگ و عقايد اسلامى تمامى اين توطئهها نقش بر آب شده است لذا هر سال بيش از پيش شاهد هرچه باشكوهتر برگزار شدن اين مراسم با بركت هستيم و اين كار در حد خود به استمرار حيات افتخارآفرين مكتب تشيع و اسلام ناب محمدى، صلىاللهعليهوآله، كمك مىنمايد.
از مجموعه مطالب گفته شده نتيجه مىگيريم: گريه بر امام حسين، عليهالسلام، و برپا داشتن مجالس سوگوارى تنها يك عكسالعمل ساده عاطفى و احساسى نسبت به يك شخصيت و يا يك واقعه دلخراش نيست، بلكه اين كار بمانند گريههاى حضرت زهرا، صلىاللهعليهوآله، در بيت الاحزان و سوگوارىهاى حضرت سجاد بعد از حادثه عاشورا و ... يكى از شيوههاى مهم مبارزه با اساس ستم و ستمگرى و بيدارسازى وجدانهاى خفته و دچار غفلت شده تمام جوامع بشرى است تا در موفقيتهاى حساس و خطير از طريق تأسى به حسينبنعلى، عليهالسلام،