حضرت بقيةالله، ارواحنافداه، در دوران غيبت، گاهى در مكه معظمه، گاهى در مدينه منوره، گاهى در كوه رضوى، گاهى در دشت ذى‌طوى، گاهى در سرزمينهاى دوردست، گاهى در بيت‌الحرام و ... تشريف دارند و فراز ياد شده از دعاى ندبه دقيقا با اين عقيده سازگار است و با عقايد كيسانيه به هيچوجه سازگار نيست و اينك دلايل ناسازگارى دعاى شريف ندبه را با عقايد كيسانيه فهرست‌وار مى‌آوريم:

١- در دعاى ندبه، سرزمين «ذوطوى» نيز در كنار «رضوى» ذكر شده، در حالى كه هيچ فردى از فرقه كيسانيه به اقامت محمد حنفيه در سرزمين ذوطوى معتقد نيست.

٢- در دعاى ندبه، در كنار اين دو نقطه «او غيرها»؛ «يا جاى ديگر» آمده در حالى كه آن عده از فرقه‌هاى كيسانيه كه به اقامت محمد حنفيه در كوه رضوى معتقد هستند، به جاى ديگرى عقيده ندارند.

٣- به دنبال اين فراز از دعاى ندبه آمده است:

بنفسى انت من مغيب لم يخل منا.

جانم به فدايت، اى غايب از نظرى كه از ما دور نيستى.

در حالى كه هيچ احدى از فرقه كيسانيه چنين اعتقادى در مورد محمد حنفيه ابراز نكرده است.

٤- در دعاى ندبه در مورد امام غائب، عليه‌السلام، آمده است:

اين ابن النبى المصطفى؟

فرزند پيامبر برگزيده كجاست؟

در حالى كه محمد حنفيه از نسل رسول اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، نيست.

٥- در دعاى ندبه در مورد حضرت مهدى، عليه‌السلام، آمده است:

وابن خديجة الغراء.

كجاست فرزند خديجه بلند جايگاه؟

در حالى كه جناب محمد حنفيه از تبار حضرت خديجه، عليهاالسلام، نيست.

٦- در ادامه آن آمده است:

وابن فاطمة الكبرى.

كجاست فرزند فاطمه كبرى؟

همه مى‌دانيم كه محمد حنفيه فرزند «خوله» است نه حضرت زهرا، عليهاالسلام.

٧- در دعاى ندبه با دهها تعبير روشن، چون «يابن الحجج البالغة»؛ «اى فرزند حجتهاى بالغه الهى» امام غائب از ابصار، از نسل ائمه اطهار، عليهم‌السلام، تعبير و مخاطب شده است، در حالى كه محمد حنفيه فرزند يك امام است نه چند امام، فرزند يك حجت است نه چندين حجت.

٨- در دعاى ندبه به تعبير صريح و با قاطعيت تمام، امام غايب از نظر از نسل رسول گرامى اسلام معرفى شده و آمده است:

هل اليك يا ابن احمد سبيل فتلقى.

اى فرزند احمد [صلى‌الله‌عليه‌وآله‌] آيا راهى به سوى تو هست كه سرانجام به ديدار تو بيانجامد؟

روى اين بيان، همه فرازهاى دعاى ندبه، اعتقادات كيسانيه را در هم مى‌كوبد و هرگز با عقايد آنها سر سازگارى ندارد. و اينكه تعبير «ا برضوى» در اين دعاى شريف آمده، به اين جهت است كه كوه رضوى يكى از دهها محل اقامت آن حضرت در دوران غيبت است. و به معناى همسويى با عقايد كيسانيه نيست.

و به تعبير ديگر: دعاى ندبه از عقايد كيسانيه نشات نگرفته، بلكه «عقايد كيسانيه» تطبيق بى‌مورد مسائل مهدويت‌به محمد حنفيه است. و لذا مى‌بينيم كه همه عقايد كيسانيه نسخه‌بردارى ناقص از عقايد اماميه است، مثلا «كيسانيه» مى‌گويند:

١- محمد حنفيه از مكه معظمه ظاهر مى‌شود.[١]

٢- از كنار حجرالاسود قيام مى‌كند.[٢]

٣- ٣١٣ تن به تعداد اصحاب بدر با او بيعت مى‌كنند.[٣]

٤- فرشتگانى كه در بدر حضور داشتند به يارى او مى‌شتابند.[٤]

٥- به وسيله آنها شهر مكه را تسخير مى‌كند.[٥]

٦- محمد حنفيه همنام و هم كنيه پيامبر اكرم، صلى‌الله‌عليه‌وآله، مى‌باشد.[٦]

٧- شمشير پيامبر، صلى‌الله‌عليه‌وآله، در دست اوست.[٧]

٨- چهل تن از ياران همراه او هستند.[٨]

٩- او همانند حضرت سليمان و ذوالقرنين بر همه روى زمين فرمانروايى مى‌كند.[٩]

١٠- او نمرده است و نمى‌ميرد، تا ظهور كرده جهان را پر از عدل و داد