ندارد و در عين حال حجت بر همه افراد تمام شده است و جاى هيچگونه عذر و بهانه براى سرپيچى از حقيقت براى كسى باقى نمانده و در مستكبران و ستم پيشه گان و زورمندان خونخوار جز زبان زور چيز ديگرى مؤثر واقع نمى شود، حضرت بالاجبار دست به شمشير مى برند و از آن طريق جلو تعدى و سركشى ظلم پيشه گان را مى گيرند و محرومان و مستضعفان را به حق شان مى رسانند. به عبارت ديگر روزگار مهدى موعود (ع) روزگار خوار شدن زورداران و فساد پيشه گان است. اگر در زمان هاى گذشته على رغم تلاش اولياى الهى، جباران و ستمگران به سركشى و تعدى ادامه مى دادند و حتى انبيا و اوليا را به قتل مى رساندند، در روزگار امام زمان (ع) فرصت آن را پيدا نمى كنند كه به جنايات خود استمرار ببخشند و مصلحان و پاكان را شهيد سازند و صحنه هايى همانند صحنه عاشورا را تجديد نمايند.

آرى مهدى (ع) دست انتقام خداست كه انتقام مظلومان و محرومان را از ستمگران و مستكبران خواهد گرفت و خوبى ها را در سر تا سر جهان حاكم خواهد ساخت و صالحان و مستضعفان را كه وارثان زمين اند به عزت خواهد رساند و دشمنان حقيقت و طواغيت و گمراه كنندگان را به خاك مذلت خواهد نشاند.

در پاسخ به اين سئوال كه شمشير چگونه در مقابل ابزارهاى پيشرفته نظامى مدرن مى تواند كارايى داشته باشد؟ احتمالاتى مطرح شده است:

الف) شايد خروج با شمشير كنايه از جنگ و مأموريت الهى براى جهان باشد؛ يعنى امام زمان (ع) براى رسيدن به اهداف خود از قدرت و نيروى نظامى استفاده خواهند كرد و مردم گمان نكنند كه آن حضرت به موعظه و پند و اندرز اكتفا مى نمايند. بنابراين ديدگاه، مقصود از قيام شمشير اين نيست كه سلاح جنگى امام زمان (ع) منحصر به شمشير خواهد بود و از به كارگيرى ادوات جنگى رايج خوددارى خواهد كرد. چه بسا آن حضرت از بهترين شيوه هاى جنگى و از مدرن ترين آلات و ابزارهاى نظامى موجود جهت پيشبرد نهضت خود استفاده كنند و يا حتى به واسطه توان علمى فوق العاده اى كه دارند خودشان سلاح هاى پيشرفته ترى را اختراع كنند و به وسيله آن ها با تمام ابزارها و وسايل جنگى موجود در آن عصر غالب شوند.

ب) احتمال ديگر اين است كه يا به جهت رشد فكرى بشر و ارتقا سطح فرهنگ و انديشه انسان ها و برطرف شدن عناد و جهالت و ... در آن عصر انسان از توليد سلاح هاى خطرناك كشتار جمعى دست برخواهد داشت و تمام سلاح هاى موجود اتمى و هسته اى و ... را نابود خواهد ساخت و در نتيجه براى از بين بردن نارسايى هاى موجود، نيازى به استفاده از سلاح هاى پيچيده نخواهد بود؛ لذا براى استقرار عدالت و صلح و امنيت شمشير معمولى هم كفايت خواهد كرد. در نتيجه حضرت به كمك شمشير نظام واحد عادلانه جهانى را در سر تا سر عالم ايجاد خواهد نمود.

و يا اين كه قبل از ظهور آن حضرت در نتيجه وقوع جنگ هاى بزرگ، تمام دستاوردهاى علمى و صنعتى جهان نابود خواهد شد و بشر به واسطه از دست دادن تمام امكانات پيشرفته كه حاصل هزاران سال تلاش و تجربه فكرى و علمى انسان بوده است، از يك زندگى ابتدايى و بسيار ساده برخوردار خواهد بود كه شمشير يك سلاح پيشرفته محسوب خواهد شد و براى ايجاد يك جامعه واحد جهانى كفايت خواهد كرد. و يا به خاطر يك سلسله علل معنوى و مادى ديگر كه براى ما معلوم نيست، وسايل جنگى پيشرفته در زمان ظهور امام زمان (ع) بدون استفاده خواهند ماند؛ اما شمشير در چنين شرايطى از چنان كارايى بالايى برخوردار مى شود كه در سرتاسر عالم صلح و امنيت به كمك آن قابل تحقق مى گردد و در نتيجه آن حضرت به كمك اين ابزار ساده جنگى، تمام حكومت هاى استكبارى را نابود ساخته و نظام عدل اسلامى را در تمام جهان حاكميت خواهد بخشيد.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. اثبات الهداة، ج ٣، ص ٤٦٦، روايت ١٢٤.

[٢]. بحارالانوار، ج ٢٦، ص ٢٦٤، روايت ٤٩.