زره پيغمبر را كه به قامت وى، رساست مى‌پوشد و ذوالفقار، شمشير پيغمبر را در دست دارد، سپس شمشير برمى كشد و هشت ماه از كشته هاى بى دينان، پشته‌ها مى‌سازد ...»[١].

دو روايت يادشده دقيقاً روشن مى‌كند كه تمامى مواريث انبياى الهى در نهايت به دست باكفايت جان جهان، امام مهدى (ع)، مى‌رسد.

و حديث زير اثبات مى‌كند كه تمامى ودايع و وصاياى انبياى الهى (ع) توسط حضرت ابوطالب (ع) به دست پيامبراكرم (ص) رسيده است.

درست بن ابى منصور مى‌گويد:

از ابوالحسن اوّل (امام هفتم (ع)) پرسيدم: آيا رسول خدا (ص) مأمور پيروى از ابوطالب (ع) بود؟ و ابوطالب از طرف خدا بر او حجّت بود؟ فرمود: «نه، ولى ابوطالب نگهدار ودائع نبوّت بود و وصايا نزد وى سپرده شد، و او آنها را به آن حضرت (ص) داد». گفتم: وصايا را به او داد به حساب اينكه حجّت بر او (پيغمبر) بود؟ فرمود: «اگر حجّت بر او بود، وصيت را به او نمى داد.» گفتم: پس ابوطالب حالش چگونه بود؟ فرمود: «به پيغمبر و هر چه آورده بود، اقرار كرد و وصايا را به او داد و همان روز درگذشت».[٢]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. شيخ عباس قمى، مفاتيح الجنان، زيارت حضرت صاحب الأمر به نقل از سيدبن طاووس.

[٢]. محمّدبن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، باب ما عند الأئمه من آيات الأنبياء عليهم السلام، ص ٢٣١، ح ١؛ محمّدباقر مجلسى، بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣١٨، ح ١٩.

[٣]. محمّدبن يعقوب كلينى، همان، ح ٢.

[٤]. همان، ح ٣؛ محمّدباقر مجلسى، همان، ص ٣٢٤؛ همو، حيوهالقلوب، ج ١، ص ٢٤٨؛ سيد عبدالحسين طيب، أطيب البيان فى تفسير القرآن، ج ٥، ص ٦.

[٥]. اسباط دوازده گانه عبارت بودند از: ١. بنى روبيل؛ ٢. بنى شمعون؛ ٣. بنى جاد؛ ٤. بنى يهودا؛ ٥. بنى يساكار؛ ٦. بنى زبولون؛ ٧. بنى يوسف؛ ٨. بنى بنيامين؛ ٩. بنى اشير؛ ١٠. بنى دان؛ ١١. بنى نفتالى؛ ١٢. بنى لاوى.

[٦]. محمّدبن يعقوب كلينى، همان، باب أنّ مثل سلاح رسول الله مثل التابوت فى بنى اسرائيل، ص ٢٣٨، ح ١ و ٤.

[٧]. شيخ عباس قمى، همان.

[٨]. همان.

[٩]. الملاحم والفتن، ص ٥٧؛ لطف الله صافى گلپايگانى، منتخب الأثر، ص ٣٠٩.

[١٠]. سوره يوسف (١٢)، آيه ٩٤.

[١١]. محمّدبن يعقوب كلينى، همان، ص ٢٣٢، ح ٥؛ محمّدباقر مجلسى، همان، ص ٣٢٧، ح ٤٥؛ همو، حيوة القلوب، ج ١، ص ١٨٤.

[١٢]. محمّدبن يعقوب كلينى، همان، باب ما عند الأئمه من سلاح رسول الله (ص) و متاعه، ص ٢٣٢- ٢٣٣، ح ١؛ محمّدباقر مجلسى، همان، ص ٣٦٠، ح ١٢٩.

[١٣]. محمّدبن ابراهيم نعمانى، كتاب الغيبة، ص‌

[١٤]. محمّدبن يعقوب كلينى، همان، باب مولدالنبى (ص) و وفاته، ص ٤٤٥، ح ١٨.