ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٦ - بازگشت به آغوش طبّ طبيعى
بازگشت به آغوش طبّ طبيعى
دكتر محمد مهدى اصفهانى
استاد دانشكده طبّ سنتى
يك سؤال ممكن است در ذهن انسان مطرح شود و آن اينكه در زمان امام مهدى (ع)- كه انشاءالله در آينده نزديك شاهد ظهور موفور السرور آن حضرت باشيم- طب رايج چيست؟ البته پيشاپيش و قبل از مطالبى كه خواهيم گفت با اطمينان خاطر اعلام مىكنيم در آن دوران، كه نقطه تكامل دانش بشر است و تمام روشهاى حفظ سلامت و پيشگيرى از بيمارىها را مردم فرا مىگيرند، اگر نياز به درمان باشد از كاملترين، پيشرفتهترين، صحيحترين و منطقىترين روش استفاده خواهد شد.
در سراسر جهان، در چند دهه اخير، نشانههايى از بازگشت به آغوش طبّ طبيعى، كاربرد داروهاى گياهى، جايگزين كردن برخى روشهاى درمانى مدرن (يا تروژنى) ديده مىشود، اين جريانات حتّى سازمان جهانى بهداشت(W .H .O) را بر آن داشت كه آرام آرام از سال ١٩٧٨ م. ابتدا با مطرح كردن بعضى توصيههاى كلّى و سپس با انتشار برنامه راهبردى سازمان جهانى بهداشت براى سالهاى ٢٠٠٢ تا ٢٠٠٥ ميلادى رسماً پيشنهاد برنامهريزى جهانى و كشورى را در زمينه احيا و كاربرد طبّ سنّتى مطرح نمايد.[١]
علاوه بر اينها در سالهاى اخير تأسيس رشته طب طبيعى[٢] نيز در برخى كشورهاى غربى رشد و تكامل يافته و كتابهاى ارزشمندى نيز با برسىهاى دقيق علمى و شناخت تركيبات و آثار كاربرد مواد طبيعى منتشر شده است. در حقيقت، اين گونه حركات انديشه بشر را از اين توهم كه فقط بايد به طبّ كلاسيك تكيه كرد و هر چه خارج از آن محدوده را غيرعملى، عقب افتادگى و عوام زدگى شمرد، آزاد كرده است.
بىترديد، دانش پزشكى روز كه ريشه در تلاش چند صد ساله دانشمندان علوم مختلف دارد، مبتنى بر واقعيتهاى علمى و تجربى است و با سرعت نيز در حال پيشرفت و گشودن درهاى جديد و كشف مطالب ناشناخته است،