تغذيه درمانى و نگاه به نوع تغذيه، اساس و اصل تمام مكاتب پزشكى جهان، از جمله مكتب پزشكى جامع اسلامى است. اين بحث در طبّ جامع اسلامى از اهميت فوق العاده اى برخوردار است كه به بحث «اطعمه و اشربه» معروف است.

بحث «اطعمه و اشربه» توجه خاصى به نوع، كيفيت و زمان مصرف غذا دارد.

طبّ جامع اسلامى تغذيه سالم و صحيح را ضامن سلامتى انسان مى‌داند[١] و به همين جهت اولين شيوه از هفت شيوه درمان جسمانى را به اين امر مهم اختصاص داده است.[٢]

در نظر گرفتن حلال و حرام بودن غذاها و نوشيدنى‌ها و چگونگى حلال شدن و حرام بودن آنها را فقط در تحقيق قواعد تغذيه اى اسلامى مى‌توان به اين سادگى و جامعى يافت و اين بحث در ساير مكاتب تغذيه اى و درمانى يا مفقود است يا به صورت ناقص و طبق اعتقادات خرافى موجود است.[٣]

٢. گياه درمانى‌

در طبّ جامع اسلامى در مورد گياه درمانى و كيفيت استفاده از گياهان در شفابخشى تمام بيمارى‌ها بحث مفصلى شده است.[٤] آيات و روايات و تحقيقات دانشمندان طبّ جامع اسلامى در اين باره بسيار گسترده و كامل است، طورى كه اگر كسى فقط در اين روش از درمان موفق به كسب تبحر و تجربه شود، مى‌تواند بسيارى از بيمارى‌ها را درمان كند و در حرفه خود كامل شود.[٥]

٣. حجامت درمانى‌

طبّ جامع اسلامى، حجامت را سومين ستون طبّ جسمانى قرار داده است و در مورد حجامت كه قدمت ٥٠٠٠ ساله يا بيشتر دارد،[٦] نظريه‌هاى نوينى را ارائه مى‌دهد، از جمله اين كه:

- طبّ جامع اسلامى اصول سرّى اين شيوه از طبّ را توضيح داده است،

- روابط مختلف بين بدن و جهان هستى در طى استفاده از اين شيوه،

- روابط بين مايعات درون اعضاء و اجزاى رئيسه بدن نسبت به ظاهر بدن و محيط اطراف،

- توجه به دفع شرّ موجودات غير ارگانيك (امواج منفى) در طى انجام حجامت كه با قرائت آيات و دعاهاى خاصى انجام مى‌شود.

- شناسايى بى‌سابقه قسمت‌هاى حجامت بر روى بدن انسان‌

- مشخص نمودن رابطه بين حجامت در قسمت‌هاى مختلف بدن و درمان‌هاى خاص،

- معرفى زمان‌هاى مختلف (مفيد يا مضر) به جهت انتخاب روز و ساعت و ماه و