ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨ - شكوه عشق

... و ابرهاى سپيد و گرفته بسيارند

كه پيچ خورده به دور سر تو دستارند

و بادها كه بيايند و بارور بشوند

به دور گردن تو، چون دو رودِ سيّارند

دو دست رود و دو دستِ شناور خورشيد

به خاكِ باير دامان تو كه مى‌بارند

چه دست‌ها كه توسّل شوند و برخيزند

گل محمّدى از دامن تو بردارند

آهاى، ماه شب چارده! كه دور و بَرت‌

ستاره‌ها و زمين در طواف دوّارند

محاق را بشكن، كاين پلنگ‌ها عمرى‌ست‌

براى آمدنت قلّه قلّه بيدارند

كه ابرهاى سپيدى كه مثل دستارند

به حلقه‌هاى سر زلف تو گرفتارند