ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٠ - شكست علم و پيروزى توهم
پورنوگرافى غيرعادى؛
آخرين نشانه آخرالزّمانى فرهنگ آمريكايى
كريس هجز[١]
اشاره:
سيزده هزار فيلم پورنو هر سال در آمريكا توليد مىشود. بر پايه گزارش» internet filter review «، عايدى جهانى پورنو، شامل اتاقهاى پخش فيلم در هتلها، كلوپهاى سكس و صنعت رو به گسترش سكس الكترونيك، نود و هفت ميليارد دلار در سال ٢٠٠٦ بوده است. اين عايدى، با در آمد شركتهاى پيشرو در امر فنآورى مثل «مايكروسافت»، «گوگل»، «آمازون»، «اى بى»، «ياهو»، «اپل»، «نت فليكس» و «ارث لينك» برابرى مىكند. فروش سالانه صنعت پورنوگرافى در آمريكا حدود ده ميليارد دلار يا حتى بالاتر تخمين زده مىشود.
شكست علم و پيروزى توهم
من در كتاب تازهام، از كنار رينگ مسابقات كشتى حرفهاى در مديسون اسكواير گاردن گرفته تا لاسوگاس و صنعت فيلمهاى پورنواش، تا همايشهاى دانشگاهى كه توسط روانشناسان تفكر مثبت كه ادعايشان اين است كه مهندس شادىاند و دست آخر از دانشگاهها براى وقايع نگارى و ثبت حركت دهشتناكمان به عنوان يك فرهنگ به سمت وضعيت توهم و پوچى، مطلب نوشتهام. با دقت به مجموعهاى از فرايندها نگريستهام كه هدفشان منحرف كردن ما از ويرانىهاى سياسى، اقتصادى و اخلاقى اطرافمان است. رؤياهايى در سر پروراندهام كه اگر منابع و امتيازات درونى و ذاتى خود را به كار گيريم، اگر بفهميم كه ما واقعاً استثنائيم، به هر چه كه آرزويش را داريم خواهيم رسيد.
تفكر بچّهگانهاى كه ما هميشه داريم، كه فكر مىكنيم كه واقعيّت سدّ راه خواستههاى ما نيست، بن مايه اصلى توهماتى است كه از «تاكشوها»، از «كريستين رايت»، از هاليوود، از صنعت اخبار و بنگاههاى خبرى يا از مرتاضان و راهبان بريده از دنيا آب مىخورد.
واقعيت هميشه مىتواند غلبه پيدا كند. آينده هميشه مىتواند افتخارآميز باشد، مىتواند شادى و سرگرمى را به وسيله توهم يا سلبريتىهايى[٢] كه نمونه ايدهآل شده خود ما هستند، به ما عرضه نمايند و به ما اطمينان دهد كه ما هم يك روز مثل آنها خواهيم شد.
فرهنگ فرو رفتن در توهم و خيال و همچنين فرهنگ سلبريتى كه در اطراف آن رشد و نمو كرده است، دست به دست هم دادهاند و پوچى وحشتناكى نصيب جامعه كردهاند؛ اينگونه است كه ما اكنون از يك فرهنگ توليدى به يك فرهنگ مصرفى تبديل شدهايم. در واقع ما خصلت مزخرف «صنعتى شدن» را به خود نيز تعميم دادهايم، آن هم به بهانه پرورش روح، و اعتقاد داريم كه زندگى فقط به خاطر پيشرفت و شادى ما است، آن هم از جيب و به خرج ديگران.
شركتها، وراى چهره استتار شدهشان، بىرحمانه