١. ورع و رعايت محاسن اخلاقى: امام صادق (ع) مى‌فرمايند: «هر كه دوست دارد از ياران قائم باشد، پس بايد انتظار كشد و در حالى كه منتظر است، پارسايى و اخلاق نيك را در پيش گيرد. اگر (با چنين حالتى) از دنيا برود و بعد از مرگ او، قائم (ع) قيام كند، همانند اجر كسى را دارد كه قائم را درك نموده است. پس (در كار و عمل) بكوشيد و منتظر باشيد، گوارايتان باد اى جماعت مشمول رحمت».

آن حضرت مى‌فرمايند: «صاحب اين امر (امامت) غيبتى دارد كه در آن روزگار، ديندار همانند كسى است كه خار مغيلان را با دست خويش خُرد كند». امام سپس، اندكى خاموش ماند و آنگاه فرمود: «صاحب اين امر را غيبتى است، پس بايد كه بنده از خدا بترسد و به دين خويش چنگ آويزد».[١]

٢. پرهيز از شكّاكيّت و پيروى از راه ائمه پيشين: امام صادق (ع) مى‌فرمايند: «پس هرگز در حقّ او شك و ترديد به خود راه ندهيد، از صفحه دل هرگونه شك و ترديد را بزداييد. من شما را برحذر كردم، سخت از آن بپرهيزيد، از خدا توفيق و راهنمايى‌تان را مسئلت مى‌نمايم».[٢]

همچنين فرمودند: «اگر در زمانى قرار گرفتى كه به امامى از آل محمّد (ص) دست نيافتى، هر كه را قبلًا دوست داشتى (از ائمه گذشته) دوست بدار و هر كه را از دشمنانشان، دشمن داشتى، دشمن بدار و از هر كه پيروى نمودى، پيروى كن و هر صبح و شام در انتظار فرج باش».[٣]

٣. سفارش يكديگر به صبر: سيّد ابن طاووس، در كتاب «اقبال» از وجود مبارك پيامبر اكرم (ص) در خطبه روز غدير اين‌گونه آورده است: «سوره والعصر درباره حضرت على (ع) نازل شد و تفسيرش اينكه: «و» سوگند به پروردگار «عصر» قيامت كه «همانا انسان در زيان است»: يعنى دشمنان آل محمّد (ص) «مگر كسانى كه ايمان آوردند» به ولايت ايشان «وكارهاى خوب انجام دادند» به همدردى كردن با برادرانشان «و يكديگر را به صبر سفارش دادند» در زمان غيبت غايبشان ...».[٤]

«منظور از سفارش كردن يكديگر به صبر آن است كه مؤمن به فرزندان، نوادگان، خاندان و عيال، عشيره و برادران دينى، دوستان خويش و ديگر مؤمنان سفارش و امر به يقين داشتن به حضرت قائم (ع) و صبر كردن در زمان غيبت آن حضرت بر طولانى شدن زمان غيبت و بر آنچه از آزار دشمنان و جفاى دوستان و ... مى‌بينند به اينكه خوبى‌هاى صبر را برايشان باز گويد و ...»[٥]

٤. دورى از صفات ناپسند مردم آخرالزّمان: امام ششم (ع) فرمودند: «... پس در اين موقع بترسيد و از خداوند متعال نجات را خواهان شويد و بدانيد كه مردم مورد خشم الهى قرار گرفته‌اند و تنها خداوند آنها را مهلت مى‌دهد به خاطر امرى كه اراده كرده برايشان و لذا در اين هنگام آرزومند ظهور و فرج باش و تلاش كن براى اينكه خداوند عزّوجل تو را در خلاف آن چيزى (آن اعمالى) كه مردم بر آن هستند، ببيند».

٥. اختيار گمنامى و پرهيز از شهرت كاذب و حفظ زبان: امام صادق (ع) فرمودند: « (در دوران غيبت) زبان‌هاى خود را حفظ كنيد، در خانه‌هاى خود بمانيد (مگر به ضرورت) تا آنكه حادثه‌اى (كه براى ديگران پيش مى‌آيد به واسطه گناه كردنشان در جامعه) براى شما پيش نيايد».

«براى مردم زمانى مى‌رسد كه انسان ميان ناتوانى و تبه‌كارى مخيّر مى‌شود، هر كس چنين زمانى را درك كند، بايد ناتوانى را بر فساد و تباهى برگزيند».[٦]

٦. زمينه‌سازى ظهور: پيامبر گرامى اسلام (ص) فرمودند: «از مشرق زمين، مردمى قيام مى‌كنند و زمينه را براى (ظهور) مهدى (ع) آماده مى‌سازند».[٧]

٧. ذكر كثير و عبادت: امام على (ع) فرمودند: «خانه‌هاى محقّر خود را، مسكن خود قرار دهيد، همانند كسى كه در آتش گداخته مى‌سوزد، دندان روى جگر بگذاريد و خدا را بسيار زياد ياد كنيد كه ياد خدا بزرگ‌ترين پناه‌گاه است؛ اگر بدانيد».[٨]