اكبر بهداروند از پدر و مادرى بختيارى و از ايل هفت لنگ در بهار ١٣٢٩ در شهرستان انديمشك، كه در زمان تولّد ايشان قصبه اى كوچك بود، متولّد شد. پدرش كارگر فنّى راه آهن بود و مادرش خانه دار. تحصيلات ابتدايى را در دبستان هاى سعدى، شاه پدر و داريوش انديمشك سپرى كرد و تحصيلات دبيرستانى را در دبيرستان هاى شاپور و مولوى انديمشك و پهلوى سابق دزفول به اتمام رساند و بعد به سربازى رفت و در آن دوره سپاهى دانش شد. در محروم ترين منطقه ايران يعنى بخش بشاگرد از توابع ميناب، جنوب استان هرمزگان، مشغول به خدمت آب و بابا شد كه نه آن منطقه آب داشت و نه نان و باباها هم براى امرار معاش زندگى براى شيخ نشين هاى عربى كار مى كردند. بعد از اتمام خدمت سربازى در دانش سراى تربيت دبير آبادان در رشته ادبيات قبول شد و بعد از اين دوره براى تدريس عازم شهرش انديمشك شد و به مدّت ١٣ سال در مدارس انديمشك به تدريس پرداخت. سال ٦٥ دچار بيمارى شد و بعد از خاتمه دفاع مقدس از انديمشك به شهرستان كرج اعزام شد كه دوباره روز از نو و روزى از نو، درس شروع شد و ادامه تحصيل در رشته ادبيات فارسى.

بهداروند در سال ٦٥ همكارى ادبى خود را با حوزه هنرى در تهران شروع كرد و همچنين در روزنامه اطلاعات و كيهان و كيهان فرهنگى مشغول به كار شد. سال ها در حوزه كارشناسى شهر با مطبوعات و ناشران كار كرد.

داراى يك پسر ٣١ ساله، مهندس عمران و دو دختر ٢٦ و ٢٤ ساله كه دختر بزرگ تر به خانه بخت رفته است و پسرش هم داماد شده و دختر كوچكش در رشته كارشناسى ارشد ترجمه زبان انگليسى ادامه تحصيل مى دهد. همسر ايشان از هم شاگردى هاى دوران تحصيل ايشان هستند كه به اتّفاق بازنشسته شده اند. ساكن كرج است و فعلًا هم در كيهان فرهنگى مشغول خدمت است.

از آثار چاپ شده ايشان به كتاب هاى شعرش مى شود اشاره كرد:

١. مزامير كال، ٢. تلواسه در عطش،

٣. ترانه آب، ٤. گزيده اشعار

و از آثار تحقيق و تصحيح ايشان مى شود به اين آثار اشاره كرد:

١. كليات محتشم كاشانى، ٢. كليات اقبال لاهورى، ٣. ديوان حافظ، ٤. گلستان سعدى، ٥. نگار دانش، ٦. از تبار شبنم، ٧. آواز سبز ايل، ٨. آيينه مهر، ٩. چكامه زخم، ١٠. كليات سه جلدى بيدل دهلوى، ١١. نثرهاى بيدل، ١٢. رباعيات بيدل، ١٣. غزليات سه جلدى بيدل دهلوى،

١٤. غزليات يك جلدى بيدل دهلوى،

١٥. مثنوى هاى بيدل دهلوى، ١٦. نثرهاى بيدل دهلوى، ١٧. تبسم يك قافله آه،

١٨. مقالات اقبال شناسى، ١٩. غزليات ظهورى ترشيزى، ٢٠. رباعيات ظهورى ترشيزى، ٢١. كليات ملك قمى، ٢٢. كليات واعظ قزوينى، ٢٣. شهربانو و خاكسترهاى سرد، ٢٤. مقالات بيدل شناسى، ٢٥. كليات ظهير فاريابى، ٢٦. دوبيتى از مشروطه تا امروز، ٢٧. كليات طبيب اصفهانى،

٢٨. فرهنگ رشيدى ...

بهداروند چنانچه عمرى خداوند به ايشان عطا كند آثار دوره صفويه در زمينه شعر را چاپ خواهد كرد. از ورزشكاران قديمى خوزستان است و سال هاى جوانى اش در آواز تمرين مى كرد و داراى نيم دانگ صداى ارثى است. پنج برادر از خودش كوچك تر و سه خواهر دارد. پدرش در انديمشك به ديار باقى شتافت و مادرش در قيد حيات است. تمام خانواده پدرى، اهل دانش و فرهنگ هستند. آخرين خانواده پدرى اش ارمغان بهداروند است كه از شاعران مطرح جوان ايران مى باشد. برادر روحانى ايشان دكتر محمد مهدى بهداروند هم مدّرس دانشگاه و حوزه مى باشد.

جلوه گر شو، ز پرده بيرون آى‌

غيرت آفتاب، يعنى تو		جلوه ماهتاب، يعنى تو
عطشم مى كُشد، به دادم رس‌		نَفَس پاى آب، يعنى تو
فارغم با تو از عذاب زمان‌		سپر هر عذاب، يعنى تو
بى تو در چشم ما كجا خوابست؟!		دست پر مهر خواب، يعنى تو
همچو دريا ندارى آرامش‌		مظهر انقلاب، يعنى تو
نبض خورشيد زير انگشتت‌		گرمى و التهاب، يعنى تو
جلوگر شو، ز پرده بيرون آى‌		غيرت آفتاب، يعنى تو