النوادر - ط بنياد فرهنگ اسلامى - الراوندي، السيد فضل الله - الصفحة ٢٦٨ - نماز مريض و خوف و مسافر

باشد، كه بر آن اصرار و ابرام داشته، و تصميم نداشته باشد، وجود خويش را از چنگال آن گناه آزاد گرداند!

نماز مريض و خوف و مسافر

٣٦٨- على ٧ فرمود: از رسول خدا ٦ و سلّم سؤال شد:

مريض در چه وقتى مى‌تواند نماز خود را نشسته بخواند؟

فرمود: اگر نتواند «حمد» و سه آيه را ايستاده بخواند، نماز خود را نشسته بخواند.

٣٦٩- امام صادق ٧ فرمود: على ٧ «نماز خوف» را در حالى كه سوار مركب و رو به قبله بود مى‌خواند، مقدارى هم براى ركوع خم مى‌شد و مى‌گفت: خدايا! در برابر تو تعظيم مى‌كنم. به تو ايمان دارم، و تو پروردگار من هستى، سپس سر خود را از ركوع بلند مى‌كرد و بدون اينكه پيشانى خود را روى چيزى بگذارد، مى‌گفت: خدايا! براى تو سجده كردم، و به تو ايمان دارم، و تو پروردگار من هستى.

٣٧٠- امام صادق ٧ فرمود: على ٧ در سفر در حالى كه بر مركب در حال حركت سوار بود نماز مى‌خواند، و ركوع و سجود را با اشاره صورت مى‌داد.

٣٧١- امام صادق ٧ به وسيله پدر خود از «جابر» روايت‌