النوادر - ط بنياد فرهنگ اسلامى - الراوندي، السيد فضل الله - الصفحة ٢٦٤ - آداب سخن و رفتار

دارد، بدين جهت شيوه رسول خدا ٦ اين گونه بود كه، وقتى باران شروع مى‌شد، زير باران قرار مى‌گرفت، تا اينكه سر و محاسن او تر شود، سپس مى‌فرمود: اين باران با عرش نزديكى داشته، و آنگاه كه خداوند اراده فرمايد كه باران بيايد، آن را از آسمانى به آسمان ديگر نازل مى‌كند تا به زمين برسد.

گفته شده «مزن» همان درياست، و باد از زير عرش الهى مى‌وزد، ابرها را آبستن مى‌كند، سپس از «مزن» آب سرازير مى‌گردد، و با هر قطره‌اى كه روى زمين در جاى خود قرار مى‌گيرد، يك فرشته همراه خواهد بود.

٣٥٥- على ٧ فرمود: نگوييد «زن طمث شد» اين سخن درست نيست، بلكه بگوييد: زن «حيض- رگل شده» زيرا «طمث» به معناى عمل آميزش جنسى است، و خداوند هم در باره «زنان بهشتى» مى‌فرمايد: جنّ و انسانى با آنان آميزش نكرده است. همچنين نگوييد: به سوى «خلا» رفتم، بلكه همان طور كه خداوند متعال فرموده: اگر براى كسى از شما قضاى حاجتى دست داد، با تعبير كنايه بيان كنيد، و نيز نگوييد:

آب (ادرار) ريخته شد، زيرا درست نيست، بلكه بگوييد:

مى‌روم ادرار (دستشويى) كنم، و نيز مرد مسلمان را «مرد كوچولو» نناميد، همچنين، مسجد و قرآن را، مسجد كوچولو