النوادر - ط بنياد فرهنگ اسلامى - الراوندي، السيد فضل الله - الصفحة ٢١٧ - بنده بد!

بنا بر اين، هر كسى مى‌بايست مراقبت كند، بصيرت و دقّت نظر خويش را به كار گيرد، تا از هلاكت و گرفتارى نجات يابد، زيرا، تفكّر مايه حيات شخص بصير است، همان طور كه شخصى كه چراغ دارد، در شب ظلمانى حركت مى‌كند، و «نور» رهايى را آسان، و انتظار را اندك و راحت مى‌گرداند.

بنده بد!

١٩٨- على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ و سلّم براى ما خطابه‌اى ايراد كرد و فرمود: اى مردم! عجله كنيد، عجله كنيد، سرعت بگيريد، سرعت بگيريد، كه سعادت و شقاوت بر نمى‌گردند.

مرگ آمد كه آسايش و راحتى است براى اهل حيات آخرت، آنهايى كه براى آن تلاش كردند و رغبت نشان دادند.

همچنين مرگ آمد، با آه و ناله و حسرت، براى كسانى كه گرفتار دنياى مغروركننده شدند، و همه سعى و تلاش خود را براى دنيا به كار گرفتند! واى، كه چه بنده بدى است، آن كه دو «رو» باشد، كه با يك چهره استقبال كند، و با چهره ديگر پشت كند، اگر برادر مسلمان چيزى به او بدهد حسد مى‌ورزد، و اگر چيزى به او ندهد او را خوار و ذليل مى‌گرداند.